spinvissen

Ja het moet van mijn hart, we zijn gisteren naar de Vooruit geweest en daar speelde spinvis, het is stilaan een beetje een traditie geworden om naar Erik De Jong te gaan kijken, als hij in Gent komt dan moet ik ook daar zijn. Verslingerd aan de mooie teksten.

Deze keer was het Spinvis solo, we werden verwelkomt als op zijn zolderkamer, drie schermen waar muzikanten meespeelden, hij begon telkens met stukjes op te nemen en toverde ze dan weg in een mooi klanklandschap, daar moet je lef voor hebben, want soms ging het ook fout, werden de samples niet perfect gesynchroniseerd met beeld edm. Maar toch..het klonk allemaal zo betoverend mooi. Hij schrikte er niet voor terug om liedjes opnieuw te beginnen als het fout liep.

Hij nam ons mee in de wondere wereld van samples van stukjes gitaar, harpjes, melodicas en vreemde instrumenten.

Op de site van spinvis.nl kan je tweemetersessies gratis downloaden

Op you tube kan je de spinvis.tv filmpjes zien

een van mijn favoriete nummers is Ronny gaat naar huis :

en als de bus dan stopt, zal de maan van zilver zijn, wordt het zomer voor altijd, in het huis waar Ronny woont.

zijn glimlach maakt het zomer voor altijd

over een geesteszieke man
en over iedereen ...




om het af te leren ...spinvis op ab tv
geniet

aan de oevers van het zwembad

het zwembad

we zwemmen

we douchen

ik praat met een redelijk onbekende
over spinvis, aan de oevers van de tijd

jij weet er alles van en valt me bij
we praten voor het eerst na manen stilte (wat ik eigenlijk altijd al gehoopt had)

het is nooit meer stil geweest

zonder spinvis geen wij



un abrazo

soms

soms als het bitter koud is
ik doe gordijnen dicht
droom van madrileense lucht

retiro in de verte
serrano op de boterham
kdroom wit rode zonnebrandjes
en schuilen voor de zon

soms als het bitter koud is
gebruinde struiken en veel niks
blauw geel oker donker bruin
smeltend asfalt
dorst naar schaduw
la mancha op de vlucht


daar droom ik van
daar wil ik zijn
(ben ik ook geweest)

kersepittepinguingeluk

 

wat tijd aan tulpen doet
doet ze ook aan ons
gelukkig is er nog
die pinguin

war week

twas een warweek
een week in war
een week in de war
een warweek
ik ben week van war


liefs
laito

sjakie en veerle

ik vind gewoon dat die nieuwe minister Veerle Heeren zoveel op Conny Van Den Bos gelijkt,
toeval wil nu eigenlijk dat ik onvoorwaardelijk fan ben van Conny ... en van Sjakie natuurlijk...

lapot

de I N G kerstbal hing aan de olijfboom
kzat in de zetel met de laptop op de leuning
kletter kletter
1 bal viel op de grond (tleek wel de beurscrash)
bal kapot
ik gaan kijken
kletter kletter
laptop op de grond

laptop kapot
een stukje harde schijf
niet zo erg hoor
er is een oplossing in de maak.

een boom met wat geel er aan

 

voor wolf z'n vierde verjaardag!

slier

 

met een foto tijd vangen
voor twee broers
glijden
in en uit balans
pret op bolle wangen
en ogen vragen
om een pannekoek

mijmerbui (met een kantoorbrede glimlach)

ik was vandaag al aan het mijmeren met mijn collega's
over de ambtenaren die op de afdeling rondgingen met wasverzachter en panties
en over madammen met een bontjas die op de middag een halve kilo prepare naar binnen werkten
over een collega die zijn diensten presenteerde aan de collega's
in het kader van de vwije liefde
over collega's die grafieken maakte van de eisprongen van de vrouwen van de collega's
en over hoe een klassement plots een louche cafe werd

sjonge sjonge
vroeger was het toch ook plezant zelle

ik luisterde toen naar geprefabriceerd spruitjes
en dat doe ik nog altijd

morgen maandag 5 januari

Morgen dus,

zucht

terug aan de arbeid

ik heb de mp3 speler volgezet met nieuwe muziekjes
om mij te wapenen tegen de onverschillige treinen
de soundtrack van voor zicht uit starende mensen.

neil young zwaait zondag uit
benieuwd of deze nacht de sneeuwman komt

straks dan onder de flanellen dekens,
dromen van zon met veel oranje


liefs
erwin

arvo, arvo wie?

het volgend pianostukje dat ik moet instuderen is van
arvo part
weinig mensen kennen hem blijkbaar
een klassiek componist uit Estland
een beetje minimalistische muziek
maar mooi
precies belletjes dat ik moet spelen
voor het eerst ook de rechter pedaal indrukken hihi

op you tube kan je wel het een en het ander vinden van arvo
hij beschrijft de linker en rechterhand als onafhankelijk, vrij neutraal klinkend, samen met specifieke klank.

en verder...

a need to concentrate on each sound
so that every blade of grass would be as important as a flower

schoon he...

keukenpiet

 

ik ben niet echt een keukenpiet
gisteren ben ik er achter gekomen dat Juliennesoep niet in de mixer mag
vandaag heb ik het goed gemaakt met een superdeluxe sjokoladetaart

mmmmmmm

sarah

sarah bettens
sara beth
sahara bettens (met haar woestijndroge stem)

gisteren zong ze in de vooruit
ze blijft mijn favorietje
een keer in de spaanse les vroegen ze mij met welke bekende vlaming ik wel eens een duet wou zingen (als je begrijpt wat zij bedoelen)

ik zei ...sarah bettens
maar die is toch voor de meisjes zei 1 slimmerik (hij moest altijd gelijk hebben)
ik glimlachte
en zweeg in het spaans.

magie hing in de vooruit,
ik was overweldigd door at seventeen (een cover van janis ian)
daar zat ik dan op de vierde rij
recht voor haar


sarah bettens
m'n favorietje
zong voor mij alleen
twinkel twinkel twinkel



dank voor het ticketje !
vriendjes

als jullie willen zien wat ik ongeveer zag dan kan je eens een kijkje nemen op ab tv hier (een leuke plek voor streaming van live optredens trouwens)

op minuut 13 een schitterende cover van prince
het volgende nummer...at seventeen.

de originele versie van janis ian zie je hier

die dekselse bart

ik heb mijn bedenkingen bij

peeters bart

alhoewel

de teksten zijn zeer origineel (geeft hij je net voor hij thee heeft gezet een hapklare blik en een kus)

helaas, hij kan niet zingen (maar dat kan bob dylan ook niet)

de teksten zijn zeer origineel (elke blote tet wordt er op gezet)

het laatste singeltje "denk je soms nog aan mij"
kan zo op een plaat van manu chao staan
met dat zelfde geluidje van de pouuuing gitaar en dat ritme

pouuuuuing denk je soms dat er een dag komt poouuuuuing
pouuuuuing denk je wel eens aan mij poouuuuuuing

maar zijn teksten zijn wel zeer origineel


proxima estacion esperanza

pouuuuing que hora son mi corazon poooouuuiing
pouuuuuing me gustas tu poooouuuing
pouuuing me gustas nonkel bart poooouing
pooouing me gustas copiar poooouuuing
ppppoooouuuuiing once de la noche poooooiiiiing
pooooouuuuuiiiiing proxima estacion pooooiiiinnng

boechout!


ps ik ben niet boos op jou hoor, wel op de produktie

leopol mozart

mag ik jullie verblijden
mag ik het kieken uithangen door iets te spelen dat poepsimpel schijnt.

ja ik mag

de vogel en het kind

weinigg inspiratie deze keer
vandaar het filmpke

let er eens goed op
een supermooi liedje
l Oiseau et l enfant
van Marie Myriam
ze won het eurovisiesongfestival in 77
het nummer gaat echt crescendo
niet voor gevoelige zielen!

L'oiseau Et L'enfant Marie Myriam
envoyé par paradixman

de wolkenkamer

 

ik ben bezig met het maken van een wolkenkamer
je ziet er boven de gentbrugse daken
hebt er veel licht
veel wit wit wit
een logeerkamer

chaumes

Ik kocht vandaag een stukje chaumes

Dan denk ik aan mijn grootvader, hij is ondertussen 22 jaar niet meer. Ik woonde mijn jonge leven samen met mama, papa, zus en de grasparkiet bij peet. Oma was vroeg gestorven. We werden zijn gezelschap, zijn troost, zijn kroost. We woonden onder een grote linde in een klein huis met bloemen in de winter op de ruiten.

Mijn peet was een strenge en grappige man. Hij kende de stiel van konijnen villen, onthoofde kippen achterna lopen, vloeren leggen, sigaretten rollen en dreupels pakken in de kelder.

Ze noemden hem Tjeefke Bruudses (broodjes dus). Toen hij geboren werd zei iemand: "amaai, da kind zijn hoofd is zo groot als een brood" Zo werd ook zijn bijnaam geboren.

Jozef werd vloerder, trok met zijn handkar met werkgerief naar het grote Gent, 15 kilometer te voet ..., een harde stiel. Jozef (zo noemde niemand hem) was een grappige maar sterke man. Mijn zus en ik hadden schrik van hem, 1 blik op de deur van de kelder deed ons bibberen. Hij had geen woorden nodig. Daar deed hij het niet mee.

Zijn leuze was: "Gerookt vlees gaat het langste mee" Toen we met z'n allen na de zondagse uitstap terug kwamen kon je de rook zo in schellekes snijden.

Ik kreeg voor mijn plechtige communie van hem een quartz-horloge en een fiets. Ik denk dat hij me wel graag mocht. Mensen die hem kenden zeggen dat ik op hem lijk, mager en taai. Een echte Van Den Berghe.

Elk jaar ging hij met de familie voor 1 dagje met de boot naar Engeland. Dan kwam hij terug met kilos snoep. Niet zomaar snoep: Dozen Quality Street bonbons. Hij deelde de snoep aan al zijn kinderen en kleinkinderen uit; toen na een paar weken al onze snoep achter de kiezen was, konden we bij hem terecht. Dan kroop hij bovenop de kast om de laatste doos te beginnen. Als bedelaars stonden mijn kozijn en ik te kijken naar wat uit die purperen doos kwam.

Op zondagnamiddag, toen hij al oud was, gebeurde het nogal eens dat ik alleen met hem was. Hij stuurde me dan om tabak, sigaren en chaumes naar de winkel 100 meter verder(waar ze alles verkochten). Hij hield van friet met mosselen van de viskar op woensdag en hij keek in zwart wit naar wat hij leuk vond: het nieuws op brussel vlaams, de collega's en later keken we tesamen naar dallas op donderdagavond. Ging Sue Ellen weer van zattigheid uit de kleren dan sprong hij voor het toestel.

Later werd peet dement. De foto van zijn moeder boven de zetel werd zijn vrouw. Hij geraakte in de kliniek toen hij zijn heup brak. Hij wou naar huis. Toen hij thuis was bleef hij naar huis willen gaan. Mijn mama wilde hem thuis houden. Soms was er geen huis mee te houden. Gek, maar alleen van mij had hij schrik. Zo streng als hij naar mij kon kijken, zo streng keek ik nu naar hem. Dan keek hij terug alsof ik de grootste smeerlap ter wereld was. Daar heb ik spijt van. Maar dat deed ik dan om mijn pa en ma te helpen.


Peet stierf in maart 1986, hij werd begraven in Oosterzele, ze moesten de omloop het volk aflasten omwille van te veel sneeuw. Het kolenvuur ,dat hij altijd voedde met eindeloze hopen steenkool, begaf het de nacht dat ook hij zijn laatste adem uitblies. Ik hoor nog altijd de rits van de lijkzak toen ze hem kwamen halen.

Ik eet vandaag chaumes,
verwijder de gele rand,
dat bittere omhulsel,
ik peil naar de smeuige kant
Straf
hoe peet na jaren
zo doorsmaken kan.



voor alle grootvaders.
erwin

bij de velomaker

ik moest twee dingen hebben

een
een tsoepke, voor op dynamo

twee
een gelzadel, want het oude lekte.

de velomaker was kort en krachtig:
dus... 1 tsoepke voor meniere
en hij toonde de verschillende zadels

breed, smal, goedkoop, diere (duur dus)
of
goedkoper, sportief, leder heb ik niet

ik koos sportief, hij zei
"tja, jij beslist, het ene poepke is het andere niet"

(ik betaalde cash, proton had hij niet)