de komende dagen zal ik nu en dan een fotootje publiceren van de tocht langs de hadrianusmuur.
kbegin met koffie, na een hele tijd in regen en wind wandelen kwamen we plots deze man tegen, als een fata morgana stond hij koffie te verkopen op een parkeerplaats in het midden van...nowhere
miscchien ben ik intellectueel lui misschien ontbrak het me ook aan politiek moed misschien keek ik naar het debat als een vrouw naar een voetbalmatch misschien onderschat ik het allemaal misschien ook heb ik gelijk door er niet te zwaar aan te tillen
volgens mij stemden de katholieke huisvrouwen vandaag allemaal op Kris Peeters zijn billen
eigenlijk twijfel ik om zelf een vogeltje in huis te nemen eentje van de kanarische eilanden maar ja, zo in een kooitje zal dat vogeltje dan wel gelukkige zijn?? ik twijfel nog tijd brengt raad misschien ook wel over het in huis nemen van vogeltjes alle ideeen zijn welkom...
de dag begon met een olifant 1 decompressie en in 2o minuten was 't gebeurd ze wisten nog niet of het een jongen een meisje was verder een bui en een redding van 15 miljoen in de toegevoegde tijd ondertussen stond de baby recht mensen in rij voor gebraden kip en brood en zoveel meer in de namiddag uit verveling naar het tuincentrum pannenkoeken fretten en morrissey hij zong van "everyday is like sunday"
we spraken hetzelfde dialect hij sprak me over zijn nieuwe carport ik sprak hem over 1 jaar zonder auto hij sprak me over zijn auto, groot gerieflijk en hij drinkt niet veel ik had net een film gezien over piekolie hij sprak me over hij sprak me over over wat eigenlijk we dronken een glas en we piesten een plas
"het is goed in eigen hart te kijken op het einde van de dag"
... mijn goede daad van de dag is....
: ik overhaalde mijn allerliefste bertcollega om met de trein naar een conferentie in Munchen te gaan en NIET NIET NIET met het energievretend vliegtuig...
In een onbewaakt moment heb ik eens een blog herwerkt tot brief die brief heb ik ingezonden deze week kreeg ik bericht dat uit 1600 brieven 30 brieven waren geslecteerd je raadt het nooit...mijn brief was daar bij die brieven worden volgende week voorgelezen ter gelegenheid van erfgoeddag, de vriendschapsdag ergens in Anderlecht voorts wordt mijn brief blijkbaar ook gepubliceerd in een boek van creatiefschrijven.be ondertussen kan je hem al lezen op de site 1001 liefdes
als je hem nog eens in de originele versie wil lezen kan je dat natuurlijk ook hier
zo nu en dan doe ik eens een kaarsje branden gewoon om wat kracht uit te putten eens kreeg ik een kaarshoudertje van mijn leraar spaans op een barbecue had hij aan ieder van ons zo een potteke gegeven op elk potje stond toen een stukje uit een onaards mooi liedje van Joaquin Sabina (en geloof me, hij heeft veel mooie liedjes gemaakt met teksten om van te smullen)
bij mij stond er op mijn potje que te aproveche mirar lo que miras moge je genieten van het kijken waar je naar kijkt (slecht vertaald maar tis ook niet makkelijk)
als ik het later bij het spaans leren een beetje lastig had, deed ik dus dat kaarsje branden en dat doe ik nu nog altijd als ik een moeilijke noot moet spelen.
Noches de boda (trouwnachten)
Que el maquillaje no apague tu risa, que el equipaje no lastre tus alas, que el calendario no venga con prisas, que el diccionario detenga las balas. Que las persianas corrijan la aurora, que gane el quiero la guerra del puedo, que los que esperan no cuenten las horas, que los que matan se mueran de miedo. Que el fin del mundo te pille bailando, que el escenario te tiña las canas, que nunca sepas ni cómo ni cuándo ni ciento volando, ni ayer ni mañana. Que el corazón no se pase de moda que los otoños te doren la piel, que cada noche sea noche de bodas, que no se ponga la luna de miel. Que todas las noches sean noches de boda que todas las lunas sean lunas de miel. Que las verdades no tengan complejos, que las mentiras parezcan mentiras, que no te den la razón los espejos, que te aproveche mirar lo que miras. Que no se ocupe de ti el desamparo que cada cena sea tu última cena, que ser valiente no salga tan caro, que ser cobarde no valga la pena.
We schrijven 14 april 2009 In midden juni vertrek ik met mijn eliasvriend naar noordern Engeland We gaan er 135 kilometer langs de muur van Hadrianus lopen Die loopt sinds 120 na christus van coast to coast en vormt zowat de grens met Schotland Her en der zijn er nog mooie resten te zien van deze muur Ik heb al wat filmpkes en documetaires bekeken om mij volledig in te leven in de tijd van de romeinen... Zo keek ik al een aantal afleveringen naar Rome (tv serie) en ook de film over King Arthur lieten we niet aan ons voorbijgaan (over de huurlingen die de muur moesten bewaken) We voelen ons nu stilaan ridders van de ronde tafel Geen romein die ons kan huren voor zijn zaak. Nu nog de form te pakken krijgen. Hadrianus, pas maar op voor die dappere galliers...
familiefeest praten over waar we vroeger zoal speelden en weet je nog die ene keer nee dat zegt me dan weer niets meer maar die keer dat je ze zat te schreien op het communiefeest dat weer wel dat staat me voor de geest er was een ongelukje met het fototoestel alle beelden werden per ongeluk gewist ik kon de meeste terughalen die digitale foto met hem kon niet hersteld worden wat rest zijn onze piekjes haar de rest staat me nog goed voor de geest analoog en met een grote glimlach
vorige week ging ik naar de stadschouwburg van brugge naar een optreden van de befaamde jools holland and his rythm and blues orchestra, jools is vooral bekend van Later with Jools op BBC, hij stelt er de hotste bands voor, maar...hij speelt ook ongelooflijk goed piano straffe kost hoor, in jerry lee lewis stijl speelt jools, een held, een echte gentleman begeleid door een blazerssektie en een aantal vocalisten en drummer (het kan je vader zijn) vanaf het begin tot het einde wervelde rythm and blues door de zaal,
het dak eraf het dak erop en terug weer het dak er af
om jullie een ideetje te geven deze youtubeversie van wat mij betreft het mooiste liedje van de avond: "I went by" gezongen door Louise Marshall (ze mag er zijn)
Op vrijdagavond ging ik naar the reader, een trieste film (hij spookt al het ganse weekend door mijn hoofd)met zeer mooie muziek van de voor mij tot nog toe onbekende Nico Muhly, om jullie een ideetje te geven van hoe mooi precies de muziek is
toeval wil toch wel dat die Nico Muhly volgende week optreedt in de Ancienne Belgique....
straks komen ze naar huis, haar vier kinderen, haar man haar toekomst het huis kraaknet maken stofzuigen, de afwas doen, en de bedjes maken voor de paasvakantie luide muziek op de koer elke vrijdag, dan zingt ze mee fluiten vol weemoed, bassen vol verlangen over verliezen lijden heimwee naar een land heimwee naar een gevoel waar ze nu al 14 lentes niet meer is terug geweest...
de tandarts was in form een fotootje (niet slikken aub) bracht de pijn aan het licht de zenuwen stonden gespannen meer...ze doen pijn ...aargh koud, warm, zoet, soms wat zuur en misschien wel ruis in het oor
pijnpijn hij stuurt me bij een ontzenuwster specialist in het onschadelijk maken van explosieve pijn in de mond specialist in kromme zenuwen
en misschien...sprak hij.. plaats ik dan later een kroontje...
mja ...da's dan weer mooi lachte ik... de kroon op het werk gekroonde tandpijn als teken van ongelooflijk veel moed
weinig inspiratie de laatste tijd (komt wel terug) kben ook nogal veel met andere dingen bezig leuke dingen dat wel ik kreeg deze middag nog eventjes mijn tristanpetekindje op bezoek de piano fascineert hem nu en dan tokkelt hij al noot per noot meestal geeft hij hem met volle overgave
kluister tegenwoordig weer naar stubru... daar spelen ze een super mooi nummer "Walking on a dream" van Empire of the sun zeg maar de nieuwe pet shop boys zomermuziek
rondrijden met fiets langs de schelde korte broek niks vergeten en dan weg nu en dan eens van de drinkbus drinken en stoppen bij de bakker voor een rijsttaartje
op tinternet vond ik nog een mooie pianocover van het nummer als jullie weten welk liedfragment er in verwerkt is winnen jullie een fietsuitstap met mezelf ;-)
"alles vind zijn weg de weg gaat open een brede kijk ligt aan je voeten je had het nog nooit zo bekeken'
dat is zo ongeveer het gevoel van verwondering sinds ik vorig jaar muziek ben beginnen leren, tis soms een hele opgave... maar een wereld ging voor me open
ik ben deze week het boek Contrapunt van Anna Enquist beginnen lezen dit boek is gebaseerd op de Goldbergvariaties van Bach,het boek gaat over een moeder/pianiste die schrijft over haar dochter
elke variatie een hoofdstuk
zo luister ik eerst naar een variatie dan lees ik een hoofdstukje
als ze mij vragen hoe het met me is dan zeg ik de laatste tijd ik doe mijn best dat betekent zo goed als bwa bwa .. gewoontjes
sinds een tijdje bel ik mobiel met ello, een deel van de winst gaat bij deze mensen naar het goeie doel, je kan het goeie doel zelf uitkiezen uit een aantal projecten. Ik koos voor een project van mobiele schooltjes in latijns amerika, vandaag kreeg ik een mailtje dat er voor dat project 16.000 euro is gestort.
ik tracht sowieso altijd al werk te maken van mijn sms'jes en zal er nu nog wat meer sturen :-)
en als ze mij vragen hoe het met mij is zal ik zeggen
Ja het moet van mijn hart, we zijn gisteren naar de Vooruit geweest en daar speelde spinvis, het is stilaan een beetje een traditie geworden om naar Erik De Jong te gaan kijken, als hij in Gent komt dan moet ik ook daar zijn. Verslingerd aan de mooie teksten.
Deze keer was het Spinvis solo, we werden verwelkomt als op zijn zolderkamer, drie schermen waar muzikanten meespeelden, hij begon telkens met stukjes op te nemen en toverde ze dan weg in een mooi klanklandschap, daar moet je lef voor hebben, want soms ging het ook fout, werden de samples niet perfect gesynchroniseerd met beeld edm. Maar toch..het klonk allemaal zo betoverend mooi. Hij schrikte er niet voor terug om liedjes opnieuw te beginnen als het fout liep.
Hij nam ons mee in de wondere wereld van samples van stukjes gitaar, harpjes, melodicas en vreemde instrumenten.
Op de site van spinvis.nl kan je tweemetersessies gratis downloaden
Op you tube kan je de spinvis.tv filmpjes zien
een van mijn favoriete nummers is Ronny gaat naar huis :
en als de bus dan stopt, zal de maan van zilver zijn, wordt het zomer voor altijd, in het huis waar Ronny woont.
ik vind gewoon dat die nieuwe minister Veerle Heeren zoveel op Conny Van Den Bos gelijkt, toeval wil nu eigenlijk dat ik onvoorwaardelijk fan ben van Conny ... en van Sjakie natuurlijk...
de I N G kerstbal hing aan de olijfboom kzat in de zetel met de laptop op de leuning kletter kletter 1 bal viel op de grond (tleek wel de beurscrash) bal kapot ik gaan kijken kletter kletter laptop op de grond
laptop kapot een stukje harde schijf niet zo erg hoor er is een oplossing in de maak.
ik was vandaag al aan het mijmeren met mijn collega's over de ambtenaren die op de afdeling rondgingen met wasverzachter en panties en over madammen met een bontjas die op de middag een halve kilo prepare naar binnen werkten over een collega die zijn diensten presenteerde aan de collega's in het kader van de vwije liefde over collega's die grafieken maakte van de eisprongen van de vrouwen van de collega's en over hoe een klassement plots een louche cafe werd
sjonge sjonge vroeger was het toch ook plezant zelle
ik luisterde toen naar geprefabriceerd spruitjes en dat doe ik nog altijd
het volgend pianostukje dat ik moet instuderen is van arvo part weinig mensen kennen hem blijkbaar een klassiek componist uit Estland een beetje minimalistische muziek maar mooi precies belletjes dat ik moet spelen voor het eerst ook de rechter pedaal indrukken hihi
op you tube kan je wel het een en het ander vinden van arvo hij beschrijft de linker en rechterhand als onafhankelijk, vrij neutraal klinkend, samen met specifieke klank.
en verder...
a need to concentrate on each sound so that every blade of grass would be as important as a flower
ik ben niet echt een keukenpiet gisteren ben ik er achter gekomen dat Juliennesoep niet in de mixer mag vandaag heb ik het goed gemaakt met een superdeluxe sjokoladetaart
sarah bettens sara beth sahara bettens (met haar woestijndroge stem)
gisteren zong ze in de vooruit ze blijft mijn favorietje een keer in de spaanse les vroegen ze mij met welke bekende vlaming ik wel eens een duet wou zingen (als je begrijpt wat zij bedoelen)
ik zei ...sarah bettens maar die is toch voor de meisjes zei 1 slimmerik (hij moest altijd gelijk hebben) ik glimlachte en zweeg in het spaans.
magie hing in de vooruit, ik was overweldigd door at seventeen (een cover van janis ian) daar zat ik dan op de vierde rij recht voor haar
sarah bettens m'n favorietje zong voor mij alleen twinkel twinkel twinkel
dank voor het ticketje ! vriendjes
als jullie willen zien wat ik ongeveer zag dan kan je eens een kijkje nemen op ab tv hier (een leuke plek voor streaming van live optredens trouwens)
op minuut 13 een schitterende cover van prince het volgende nummer...at seventeen.
de teksten zijn zeer origineel (geeft hij je net voor hij thee heeft gezet een hapklare blik en een kus)
helaas, hij kan niet zingen (maar dat kan bob dylan ook niet)
de teksten zijn zeer origineel (elke blote tet wordt er op gezet)
het laatste singeltje "denk je soms nog aan mij" kan zo op een plaat van manu chao staan met dat zelfde geluidje van de pouuuing gitaar en dat ritme
pouuuuuing denk je soms dat er een dag komt poouuuuuing pouuuuuing denk je wel eens aan mij poouuuuuuing
maar zijn teksten zijn wel zeer origineel
proxima estacion esperanza
pouuuuing que hora son mi corazon poooouuuiing pouuuuuing me gustas tu poooouuuing pouuuing me gustas nonkel bart poooouing pooouing me gustas copiar poooouuuing ppppoooouuuuiing once de la noche poooooiiiiing pooooouuuuuiiiiing proxima estacion pooooiiiinnng
boechout!
ps ik ben niet boos op jou hoor, wel op de produktie
let er eens goed op een supermooi liedje l Oiseau et l enfant van Marie Myriam ze won het eurovisiesongfestival in 77 het nummer gaat echt crescendo niet voor gevoelige zielen!
Dan denk ik aan mijn grootvader, hij is ondertussen 22 jaar niet meer. Ik woonde mijn jonge leven samen met mama, papa, zus en de grasparkiet bij peet. Oma was vroeg gestorven. We werden zijn gezelschap, zijn troost, zijn kroost. We woonden onder een grote linde in een klein huis met bloemen in de winter op de ruiten.
Mijn peet was een strenge en grappige man. Hij kende de stiel van konijnen villen, onthoofde kippen achterna lopen, vloeren leggen, sigaretten rollen en dreupels pakken in de kelder.
Ze noemden hem Tjeefke Bruudses (broodjes dus). Toen hij geboren werd zei iemand: "amaai, da kind zijn hoofd is zo groot als een brood" Zo werd ook zijn bijnaam geboren.
Jozef werd vloerder, trok met zijn handkar met werkgerief naar het grote Gent, 15 kilometer te voet ..., een harde stiel. Jozef (zo noemde niemand hem) was een grappige maar sterke man. Mijn zus en ik hadden schrik van hem, 1 blik op de deur van de kelder deed ons bibberen. Hij had geen woorden nodig. Daar deed hij het niet mee.
Zijn leuze was: "Gerookt vlees gaat het langste mee" Toen we met z'n allen na de zondagse uitstap terug kwamen kon je de rook zo in schellekes snijden.
Ik kreeg voor mijn plechtige communie van hem een quartz-horloge en een fiets. Ik denk dat hij me wel graag mocht. Mensen die hem kenden zeggen dat ik op hem lijk, mager en taai. Een echte Van Den Berghe.
Elk jaar ging hij met de familie voor 1 dagje met de boot naar Engeland. Dan kwam hij terug met kilos snoep. Niet zomaar snoep: Dozen Quality Street bonbons. Hij deelde de snoep aan al zijn kinderen en kleinkinderen uit; toen na een paar weken al onze snoep achter de kiezen was, konden we bij hem terecht. Dan kroop hij bovenop de kast om de laatste doos te beginnen. Als bedelaars stonden mijn kozijn en ik te kijken naar wat uit die purperen doos kwam.
Op zondagnamiddag, toen hij al oud was, gebeurde het nogal eens dat ik alleen met hem was. Hij stuurde me dan om tabak, sigaren en chaumes naar de winkel 100 meter verder(waar ze alles verkochten). Hij hield van friet met mosselen van de viskar op woensdag en hij keek in zwart wit naar wat hij leuk vond: het nieuws op brussel vlaams, de collega's en later keken we tesamen naar dallas op donderdagavond. Ging Sue Ellen weer van zattigheid uit de kleren dan sprong hij voor het toestel.
Later werd peet dement. De foto van zijn moeder boven de zetel werd zijn vrouw. Hij geraakte in de kliniek toen hij zijn heup brak. Hij wou naar huis. Toen hij thuis was bleef hij naar huis willen gaan. Mijn mama wilde hem thuis houden. Soms was er geen huis mee te houden. Gek, maar alleen van mij had hij schrik. Zo streng als hij naar mij kon kijken, zo streng keek ik nu naar hem. Dan keek hij terug alsof ik de grootste smeerlap ter wereld was. Daar heb ik spijt van. Maar dat deed ik dan om mijn pa en ma te helpen.
Peet stierf in maart 1986, hij werd begraven in Oosterzele, ze moesten de omloop het volk aflasten omwille van te veel sneeuw. Het kolenvuur ,dat hij altijd voedde met eindeloze hopen steenkool, begaf het de nacht dat ook hij zijn laatste adem uitblies. Ik hoor nog altijd de rits van de lijkzak toen ze hem kwamen halen.
Ik eet vandaag chaumes, verwijder de gele rand, dat bittere omhulsel, ik peil naar de smeuige kant Straf hoe peet na jaren zo doorsmaken kan.
inderdaad ja, just another day, vandaag de laatse hand gelegd aan mijn nieuwjaarscd'tjes ik weet het, tis vroeg het wordt een special edition (zoals altijd ;-) tis een beetje een puzzel geworden met fijne extra's (lijkt wat promotalk) dit jaar zou ik ook aan de bloglezers de kans willen geven om mee te genieten als dank voor hun trouw lezerschap zeg maar mensen die dus een cd'tje willen laat het me weten en ik drop in de kerstvakantie een cd tje in de bus.
op 4 november werd lena geboren, mijn nieuwste petekindje, ik had al een tijdje zitten denken wat nu juist te doen voor haar geboorte en ik had al een ruw ideetje..door de te vroege geboorte van lena moest alles wat vlugger gaan....ik zou een boekje maken..kocht een marimekkoboekje in gerona...alleen...ik kan niet zo goed tekenen...ik ging dus op zoek naar pinguins en vond er in alle soorten en gewichten.
Pinguins moest en ging ik tekenen omdat de mama van Lena toch zo graag pinguins ziet...vandaar dus...mij verhaaltje over...pinguins, liefde, lena en over het bad dat een oceaan was...
het bijhorend liedje vond ik gewoon mooi en is van The Swell Season (die kerel van de Frames)
Hier is wat werk in gekropen...amaai... (ook al ziet het er zo niet uit ;-) soms is de tekst wat klein om te lezen je bent dus best dat je in het begin dubbelklikt zodanig de je de video in vidster zelf te zien krijgt en dat is wat groter, hoe groter de video, hoe groter het gevoel ;-)
Ik had een vrijkaartje Ik had er eigenlijk twee (waarschijnlijk om er dubbel van te genieten :-(( ) Er was weinig volk De meisjes mochter er zijn Ik hield de pianiste in het oog. Twee zusjesstemmen 1 Ierse violiste Ze brachten mooie folk uit Noord-Oost Engeland Het eerste liedje was direct prijs
Al sinds ik bij de jeugdbeweging ben, ga ik rond voor het goede doel zeg maar.
Dit weekend was het weer van dattem. 11 11 11, het is amusement als je door de excuses heen ziet, je hebt niks te verliezen en met een goede vriend op stap gaan is altijd amusant...een wandeling van een 2uur en half, getooid met een sticker op de bworst,
de opener:
goeiemorgen, wij zijn van 11 11 11 en verkopen kleurstiftjes, chocolademelk of kerstkaartjes
nee meneer ik koop niet want ik heb vorig jaar al gekocht
meneer in kortgeknipte piamabroek doet open en zonder 1 woord te zeggen, heft hand op en zwaait ons neen toe, proest
ouwe meneer gaat efkes aan zijn vrouw vragen of de stiften ok zijn voor haar
het automatisch hekken zwaait langzaam open,
nee meneer, ik ben zelfstandig, wij storten altijd een grote som met het bedrijf.
jongedame heeft geen geld
televisie op de heilige mis, ring ring ring, nee, de deur gaat alleen voor maria open
doe voor mij maar de chocolademelk
dank u, ze is echt lekker hoor, je moet wel goe roeren hee.
ik vind de postkaarten niet mooi en vind het onnozel dat er 11 11 11 op de kaarten staat, dat kan je toch zo niet opsturen,
we zullen het tegen ons bazen zeggen madam
ik woon hier niet, ik ben enkel op bezoek
en wat dan nog: tis crisis, en morgen is het twaalftwaalftwaalf , tis alle dagen iets anders
nog ne goeie zondag hee
allez, omdat voor u is en omdat ik jullie ken, anders koop ik niet.
de stiften waren op, de cacao ook, van de kaarten hadden we nog enkele over maar verkoop was weer goed geweest, het plezier navenant ...
Het liefst van al ben ik naief... Doet het geen goed Doet het zeker geen kwaad Ik heb mijn een Ello simkaart besteld en plan voor een goed doel te essemessen en hoop van de rest van de wereldbevolking hetzelfde....
Sven van Mobistar die me tijdens mijn eten belde om mij te bedanken voor mijn trouw lidmaatschap moet ik daarbij wel teleur stellen, sorry, je leek me nochtans een toffe knul...
voor een betere wereld als Obama die woorden in zijn mond mag nemen ik ook!
Goh, gisteren heb ik van mijn zusje een stappenteller gekregen om efkes te proberen. De teller zat bij Goed Gevoel (zeg maar de Humo voor de emotioneel intelligentere mensen).
Deze morgen heb ik dit dus op mijn broek bevestigd en nauwkeurig het resultaat in de gaten gehouden. Wil je sportief bezig zijn dan moet je zo een 10.000 stappen per dag zetten.
Mijn mama heeft altijd gezegd dat ik mieren in mijn broek zitten had, ik ben dus met andere woorden vrij actief en beweeglijk en op mijn werk huppel ik van de ene collega naar de andere, trap op trap af dus... Ik zou vermoeden dat ik goed op weg ben.
Ik ga met de fiets naar het station ... dat geeft echter geen resultaat, alleen als ik over een vluchtheuvel slinger durft hij soms een stapje in te calculeren. Maar wat is een stapje, niks natuurlijk. Ik heb trouwens gemerkt dat een vreugdesprongetje ook maar 1 stap is, ook een bekkenkanteling geeft maar 1 stapje.
...u leest het al ...ik ben hier excuses aan het verzinnen om toe te geven dat ik deze avond slechts 4593 stappen op de teller heb.
UIT PUUR PROTEST verzet ik hier vanavond gene stap nie meer zie!!!
ik hou jullie deze week verder op de hoogte over de stappen van laito.
op radio Klara maken ze zich druk over het feit dat er in serviceclubs meer en meer optredens van Belle Perez zijn in plaats van een of ander strijkorkest.
morgen vertrek ik met de bus naar spanje voor een weekje na een woelig vorig doetiehetofdoetiehetnietweekend
de blog laat ik een weekje uit mijn hoofd. zuurstof zuurstof
wees welkom bij mijn vriendjes blog(st)ers die je kan vinden op de rechterzijde
150 gram iets met rouge 200 gram jonge kaas ik was er nog nooit geweest mooi winkel tstonk er wel naar kaas maar dat is normaal in een kaaswinkel
vrouwen van dertig voor mij (met weinig cashflow) met gezonde produktjes in de aanslag
vijftigplussers achter mij rouge op de wangen snuivend in de uitstalbak kieskeurig volk
ik daartussen ik was niet politiek correct door dadels in een plastic potje te vragen ze bood mij een zakje aan tja je moet er iets voor over hebben om bobo te zijn
Ik rook deze morgen die jongen naast me op de trein, ( een beetje zuur wel, niet zo fijn) In de lift rook ik precies mijn oude chef, sigaretten en balsem voor z'n baard (Aan zijn handen klevend, op het toetsenbord naar de muis en savonds weer naar huis) Tussendoor spoot zij deodorant, (want veel werk doet zweten maar tvalt wel mee kwa gas) De buren deden iets met ajuin, (dat kwam door de treden in de traphal zo tussen mijn boterham met kaas) De tandarts prikkelde daarnet met ontsmettend doekje mijn neus (mijn rechtervleugel vloog tot tegen de tandartsenverlichtingspaal)
Klaar voor een nieuw geruik Vanaf morgen snuif ik er weer tegenaan.
