kobe D olé olé

Dranouter zit er op
De jongen die vlak voor mij stond en zijn vriendin in de hoogte stuwde werd op een folkie wijze gekieteld want zo een gat in uw neus dat is niet plezant, wel rock and roll....
Het optreden van het festival kwam wat mij betreft uit een zeer onverwachte hoek.
Vóór het optreden van Deus (god, hod dus) stonden achter ons een paar grapjassen namen te scanderen van mensen die in de menigte stonden tot de Thomas Mahieus in de tent echt begonnen te blozen :-)
Kobe D leidde een allegaartje van BIZON vzweeeeee o weeeee
Hij vroeg ook onze naam om die te kunnen te grabbel gooien in de menigte maar dat pakte niet
Toch niet direkt
Laito olé olé,
dat zingt niet hee...

Onze ZOETE WRAAK

KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé
KOBE DEEEEE OLé OLé



liefs
laito

flores y amores

peuple migrateur/aves de paso

Als fietser door een land reizen geeft je een zeker nomadegevoel,
je krijgt een doorsnede van het land,
je beweegt
je vliegt
je meert aan
je groet
men groet jou
het zijn ontmoetingen met mensen die je slechts 1 keer in je leven zal zien
raar toch
voor mensen die alles willen vasthouden zoals wij

Op reis werd ik 1 keer opgewacht net buiten een duits stadje door een jonge gast.
Zijn auto stond naast de drukke weg geparkeerd en hij bracht me tot stilstand
Hij had me al gezien rustend op een bankje in de binnenstad en hij vroeg me waar ik naartoe ging,
Hij zei dat ik gerust bij hem in de tuin mocht kamperen.
Ik had nog te weinig kilometers gedaan die dag en sloeg zijn aanbod af, ik vond dat trouwens ook een beetje vreemd
We praatten wat verder en hij vertelde me dat hij over enkele weken op de fiets richting Budapest ging, het was zijn eerste fietsreis en hij leek wat onzeker,
Hij stelde allerlei praktische vraagjes over fietsreizen en zo verder..het was een leuk gesprekje
Het leek allemaal niet zo vreemd als ik het eerst ingeschat had

Uiteindelijk zette ik mijn reis verder,
Die ganse dag nog en tot nu nog ben ik onder de indruk van het gastvrij aanbod van deze kerel,
Knap,
Ik hoop dat hij op zijn beurt een mooie reis tegemoet gaat.
Dat zal wel
Met zo'n open geest.


En dan moet ik telkens weer aan Lieven Tavernier denken met de hemelse zin

Wees dankbaar voor elke vreemde die jou heeft gegroet.

Het liedje dat het meest bij aansluit bij het gevoel van altijd maar onderweg zijn, is de soundtrack van de fantastische film Le peuple migrateur (Traveling birds)

volkstuin

onderweg naar berlijn kwam ik op de fiets bij de Ossies zeer veel volkstuintjes tegen

heerlijk om te wandelen tussen tuinkabouters en kerrevens,

vooral als de zon mooie kleuren maakt.

kamperen

kamperen valt wel mee hoor,
bij maan
bij zon.
de fiets tegen een boom
daarnaast de tent
rechtop zitten in haar lukt niet
fietstassen laten hangen
in de tent is geen plek
de was te drogen hangen aan het stuur
liggen dan maar
wriemelen in je slaapzak
de drinkbus in aanslag
om ook snachts te kunnen drinken
zonder met die blote voeten op het gras te moeten lopen
vermijd beesten in je slaapzak
dan komt alles goed
bij maan

bij zon
opstaan
balanceren op 1 voet
en dan weer
de dag tegemoet...

languit in het gras

tussen Nijmegen en Arnhem
beneden aan de dijk
mijn fiets gepakt en gezakt

languit in het gras
eerst wat eten,
wat melk
wat fruit
wat brood
en dan een korte siesta :-)

marcel is terug

in Duitsland noemen ze een marcelleke een tanktop
ik heb er mij onderweg eentje aangeschaft om het warme weer te doorstaan
vandaar dus ...
marcel mee op de foto met op de achtergrond de reichstag in Berlin
om de overwinning van de fietser op zichzelf en de omstandigheden te vieren
de komende dagen zal ik enkele fotootjes posten
want het was de moeite...

liefs !

ps die duitsers die kussen niet bij een begroeting, ze knuffelen enkel maar...

piano examen lagere graad (afzien lagere graad)

ik heb afgezien maar heb uiteindelijk voor publiek (openbaar examen) nog 70 gehaald.

Bij het opgelegd werk bleef ik haperen en ik kon niks anders doen van verontschuldigend glimlachen.

Om jullie een idee te geven wat ik moest spelen heb ik het hier gepost :-)

liefs

laito

first kortrijk dutsel than berlin kreuzberg

piano examens achter de rug
weg zijn we

met de fiets naar berlijn
morgenavond een barbecuetje meepikken
daarna via eindhoven, nijmegen, arnhem,
munster, verder verderverder
postdam
zo
sansouci
2 weken
richting berlijn
1 week
kreuzberg
of hoe muziek
je kan inspireren


bis spater! (het umlaut moet je er zelf op zetten :-))

julien, dit is een historische dinsdag

Bart Peeters sprak de gevleugelde woorden:
André, dit is een historische dinsdag
Niet zonder een zweem van ironie weliswaar

Tom Dice uit Eeklo
een beetje meer naar rechts en je zit in Zelzate
waar het woord Dye staat voor onzin, kwatch
een lichte vorm van ironie zal Tom Dyce dus ook niet vreemd zijn

Ik moest denken aan het wondermooie boek van Johan Harstadt
alles wat onbeduidend en toch niet zo onbeduidend is, speelt zich af op een dinsdag,
of hoe een boek in je hoofd kan kruipen : Buzz Aldrin waar ben je gebleven
misschien heeft Bart Peeters het boek ook gelezen.

hij, bart peeters, de koning van de banaliteit.
het hoeft niet eens zo erg te zijn.
maar wel een meester in banale schone liedjesteksten

en dan moet ik denken aan de vroegere commentator van eurosong op de radio
Julien PUT
ironie was hem niet vreemd

een meester van de radio
de mooiste stem
vooral bekend van ochtendprogramma's als de gouden geeuw en de gewapende man
waarin Julien Put regelmatig de wekker deed rinkelen en de slapers als een vervelende vader verzocht op te staan,

heerlijk.

hij stierf op donderdag 29 december 2005
wil je weten hoe zijn stem klinkt surf dan hieronder

http://www.radio2.be/detailpagina.cfm?id=2237&programma=deprehistorie

het ventje

Het was er weer deze morgen

dat ventje van lang geleden

het sprong van de laatste traptree

recht naar het geluk toe

het tikte ondeugend op mijn rug (om dan plots onvindbaar te zijn)

het was er weer

ik hoorde het in mijn grapjes

Het was er weer deze middag

het liep in het brandpunt van de zonneschijn

tetterde op een bankje

en vond zichzelf terug in een bolleke praliné

het was er weer

in die ene huppel te veel

waar je hoort met voeten op grond te staan

Het was er weer deze avond

Het zit hier naast me in het donker

wachtend op manneke maan

om na een mooie dag

terug slapen te gaan.

liefs

laito

minuet voor anna magdalena bach

over dokters, ontploffende vrouwen en nog andere straffe stoten...

Liefste lezer

Tis een beetje een vreemde week geweest. Er gebeurde elke dag wel iets het vermelden waard,
hihi,
Het begon maandag op de trein, ik huppelde de fiets af, de trap op net op tijd voor de trein naar Brussel. Niemand had blijkbaar rekening gehouden met mijn aanwezigheid, ik moest schooien om nog een plekje te vinden. Dat stond mij helemaal niet aan en toen sprak ik de gevleugelde woorden: "Mevrouw, als je niet opschuift ga ik op je schoot zitten" Ik kreeg nog net niet de gerechtelijke politie op bezoek. amaai.....ik had beter moeten weten.

Toen ik sanderendaags een mevrouw in de trein erop wees dat haar valies niet op de zetels hoorde maar in het tussencompartiment liep het helemaal uit de hand. Ik had me vergist, die valiezen bleken niet van mevrouw te zijn. De gevolgen waren niet te overzien. Ze ontplofte, spuwde witte woede en verwijten en vroeg aan mij of ik ervan hield om vrouwen aan te pakken. EUH....En ze zei me dat ik veel geluk had dat haar man er niet bij was.
De gal spetterde tegen de ramen, de trein ontspoorde net niet.
Juist ja ...ik had beter moeten weten.

Vandaag , de kers op de taart.
De kers van de kers op de taart kwam uit de GB partner. In de Gentbrugse GB partner zit meestal een straatmuzikant akkordeon te spelen. Ik geef die mens meestal iets en ook vandaag deed ik dat. Het is tenslotte een van de enigen bij Carrefour die daar fulltime werkt ;-). Het geld dat ik uitspaar door met de fiets te gaan shoppen geef ik dan voor een beter doel. Op het moment dat ik de akkordeonist 90 cent toestop komt een kerel op me af, drie koppen groter dan ikzelf, een walrus meets John Massis tiep met bijpassende overall en snor. :Hij zegt tegen mij: "Gij godverdomse dwaezekluut, diene schooier zo beter goan werken".
Ik sta versteld en kan niet meer uitbrengen dan... goe bezig....

Ander straf spul?

Ik kreeg daarnet een mailtje van de mevrouw die zich heeft opgegeven voor een liposculpture. Ze vraagt zich af of een lasermethode duurder is dan een vibratiemethode...EUH

Volgens mij heeft mevrouw zich van erwin lemmens vergist....

om mooier te worden surf je best naar www.lemmenserwin.be
voor al de rest blijf je beter hier :-)

veel liefs
laito

den beer (die er geen bleek te zijn)

Om 17u30 stipt stond hij voor de deur met een fiets, zeer weinig gerief én een gitaar...

de muzikant die 365 logies zoekt, zich zonder geld en enkel met de fiets verplaatst en bij mij dus te gast was.

elke avond is hij ergens anders te gast

Ik maakte pizza, we tetterden wat.

gingen wandelen en nadien speelde Nils Verresen (aka The Bear that wasn't) enkele nummers uit zijn nieuwe cd.

Ik had nog nooit zo'n huisconcert meegemaakt maar het was schitterend!

Dankjewel Nils !!

Wil je meer weten over dit project, neem dan eens een kijkje op deze webstek www.thebearthatwasnt.be

ook dit nummer speelde hij

blogotheque: een meeneemconcertje

phoenix heeft mijn hart gestolen,

parijs ook,

blogotheque is een website waar de meest onwaarschijnlijke supergroepen op meest onwaarschijnlijke manieren een meeneem concertje weggeven

zo passeerde bloc party al de revue maar ik wil deze keer de aandacht vestigen op Phoenix, ze zijn van Parijs, speelden vroeger covers van Prince en Hank Williams,

de zanger Thomas Mars is getrouwd met Sofia Coppola (van de film Marie Antionette), en ze hebben samen bijna twee kindjes.

deze opname vind ik super

Phoenix - Lizstomania / One time too many - A Take Away Show from La Blogotheque on Vimeo.

liefs

erwin

liedjes en verhaaltjes : Jacqueline is gone to pablo

Gisteren ging ik naar een optreden van Luka Bloom; hij speelde er het mooie Jacqueline's gone to Pablo. Het liedje gaat over Jacqueline Roque, de tweede vrouw van Pablo Picasso, ze verscheen in veel van zijn schilderijen. Dertien jaar na de dood van Pablo, pleegde ze zelfmoord.

The maid came to her room Wednesday morning
Found a pistol lying by her side
For thirteen years she kept her fires burning
Lost in pictures, no place left to hide

Jaqueline's gone to Pablo
Jaqueline's gone to Pablo

Alone too long, the night became her lover
She knew that he'd been waiting all this time
With dreams and magic pictures to uncover
Now that all that earthly sadness was behind

Jaqueline's gone to Pablo
Jaqueline's gone to Pablo

People go to galleries in Europe
To wonder and to feel Picasso's soul

Jaqueline's gone to Pablo
Jaqueline's gone to Pablo
Jaqueline's gone to Pablo
Jaqueline's gone to Pablo

een liedje bracht me hier

een liedje bracht me hier
una cancion me trajo hasta aqui
het liedje spookt al de ganse dag door mijn hoofd
het begon deze morgen bij de koffie in spaanssprekend brussel

de meeste liedjes brengen je ergens

mee met de wind
mee met de muziek
hij liet de strofen achter zich
regel per regel
beproefde zijn geluk in spanje
als uruguayaan

en maakt fantastische liedjes
zijn naam: Jorge Drexler

zon zwee en zwembroeken

daar verlang ik naar...

nadrin : sneeuw en zon

moeder aarde

twee oudere jongens op de trein

hij was gisteren bijna verblind door het sneeuwwit van de a4 van audi van de buurvrouw (of was het de buurman..)

hij ging zelf ook eens informeren, qua prijs is dat niet zoveel meer als de a3

de treinconducteur kondigde stapvoets verkeer aan wegens een trein voor ons

nu de vrouw nog overtuigen

het wordt een kwestie van opties

argumenten om toch maar geen opel astra te moeten kopen

ik zie het al,

het wordt een kwestie van verwarmde zetels bij het uitstapje naar de ardennen

of een aircootje bij een ritje naar de zee

de trein schokte, waarschijnlijk te weinig stroom...

hij las de krant voor en gaf commentaar,

zie je wel, ze geraken er niet met hun alternatieve ernergie

ze investeren in betere kerncentrales

nu de vrouw nog overtuigen

ttz...moeder aarde

veel liefs