Ik kom ze vaak tegen, oude vrienden. Soms zie ik ze onscherp in het zwembad. Dan zie ik plots weer de jongen van het eerste middelbaar. We speelden alle dagen na school nog wat voetbal. Hij woonde niet ver van school af en wachtte samen met mij op de auto naar Oosterzele. Alle dagen, uitgezonderd op woensdag.
Die oude vrienden, laatst ging ik met m'n collega's eten bij de brusselse Italiaan. Ik zag Tom, een klasgenootje van toen ik acht was. Amaai, nu was hij wel wat serieuzer geworden. Het was niet meer het schanulleke van vroeger. Hij leek vroeger zo hard op mij dat men dacht dat we broers waren. Dat was nu wel anders. Hij was nu zakenman, tafelend met een klant waarschijnlijk. Hij keek genoegzaam rond, onze blikken kruisten maar hij gaf geen teken van herkenning. Da's maar goed want wat zeg je dan... . Hoe is't met die? hoe is 't met die? En die? Die? Ah die, ja die heb ik niet zo goed gekend. Die? Die ja. En die ...maar dat zal het zowat zijn denk ik. Als "die" is uitgeput schakel je over op jezelf maar zoveel valt daar ook niet over te zeggen, toch niet bij de Italiaan rechtstaande aan een tafeltje voor twee.
Ik kom ze tegen, oude vrienden, en dan durf ik ze meestal niet te groeten. Want dan als er niets meer te vertellen valt, vragen ze of ik getrouwd ben en of ik soms kinderen heb. Meestal zijn zij dat wel. Dan staat het plots drie of vier - nul naargelang de grootte van de kroost. Tja ; als ze gescheiden zijn ...dat kan nog voor de gelijkmaker zorgen. Dat is plots draaglijker.
Oude vrienden, komkom, laat me u maar ophouden over oude vrienden. Ze herkennen me toch niet meer.
23 december 2006
30 november 2006
de industriële bakker
Deze avond fietste ik na het werk nog vlug even naar de industriële bakker. Het was om binnen te gaan niet nodig om mijn reflecterende verkeersoutfit uit te trekken vond ik, we waren ten slotte in industriële middens toch? Het gaat hier over een strikt machinaal gebeuren, aanschuiven bij de bakker.
Oesters, wat een keuze, ik schuifel eerst voorbij de taartjes, chocolade pietjes en knipogende marsepeinen wortels. Neen meneer, de sint komt niet meer bij mij, neen meneer. Sinds mama vertelde dat ook papa soms sint is, is de sint niet meer bij me langs geweest. Spijtig maar ja...er is altijd nog de industriële bakker he! Dit doet eingenlijk niet ter zake, nog twee wachtenden voor mij en ik beslis hier over wit of bruin.
Wordt het een mueslibroodje (maar dat neem ik normaal gezien enkel op zondag) of neem ik eens een normaal wit broodje. Oei die lekkere hartige groetentaartjes met zalm en dille. Oei. Waarvoor ga ik? Of toch maar een grof platine gesneden? Ik snuffel mijn geld bijeen. In het enkelgeldzakje van mijn portefeuille zit nog 1 euro en 2 maal 10 cent gesprokkeld. Dat zal niet genoeg zijn zeker? Tenzij ik een klein wit broodje neem...., hou voor de zekerheid die verrimpelde 5 euro maar in de aanslag. De volgende alstublieft, knettert de winkeljuf. Raar, ik ben in deze industriële bakkerij veranderd in De Volgende terwijl ik snif snif normaal enkel als laatste aan de beurt kom.
EEN GROF PLATINE BROOD GROOT alstublief ! Geen grof platine meneer, een gewoon bruintje meneer? Ik denk dat die mevrouw het in mijn ogen zag dat ik van bruine broodjes hield. Ja, vulde ik vertwijfeld aan. Een rond of een vierkant? Een rond asltublieft, gesneden , voegde ik er aan toe. Dat zal het zijn? klaagde de winkeldame (alsof ze me verweet dat ik geen hartig groententaartje van 11 euro had meegenomen)
Da's dan 1 euro 20 alstublieft. De volgende alstublieft.
Hehe toch makkelijk zo'n industriele bakkerij op weg naar huis. En wat een keuze.....
Oesters, wat een keuze, ik schuifel eerst voorbij de taartjes, chocolade pietjes en knipogende marsepeinen wortels. Neen meneer, de sint komt niet meer bij mij, neen meneer. Sinds mama vertelde dat ook papa soms sint is, is de sint niet meer bij me langs geweest. Spijtig maar ja...er is altijd nog de industriële bakker he! Dit doet eingenlijk niet ter zake, nog twee wachtenden voor mij en ik beslis hier over wit of bruin.
Wordt het een mueslibroodje (maar dat neem ik normaal gezien enkel op zondag) of neem ik eens een normaal wit broodje. Oei die lekkere hartige groetentaartjes met zalm en dille. Oei. Waarvoor ga ik? Of toch maar een grof platine gesneden? Ik snuffel mijn geld bijeen. In het enkelgeldzakje van mijn portefeuille zit nog 1 euro en 2 maal 10 cent gesprokkeld. Dat zal niet genoeg zijn zeker? Tenzij ik een klein wit broodje neem...., hou voor de zekerheid die verrimpelde 5 euro maar in de aanslag. De volgende alstublieft, knettert de winkeljuf. Raar, ik ben in deze industriële bakkerij veranderd in De Volgende terwijl ik snif snif normaal enkel als laatste aan de beurt kom.
EEN GROF PLATINE BROOD GROOT alstublief ! Geen grof platine meneer, een gewoon bruintje meneer? Ik denk dat die mevrouw het in mijn ogen zag dat ik van bruine broodjes hield. Ja, vulde ik vertwijfeld aan. Een rond of een vierkant? Een rond asltublieft, gesneden , voegde ik er aan toe. Dat zal het zijn? klaagde de winkeldame (alsof ze me verweet dat ik geen hartig groententaartje van 11 euro had meegenomen)
Da's dan 1 euro 20 alstublieft. De volgende alstublieft.
Hehe toch makkelijk zo'n industriele bakkerij op weg naar huis. En wat een keuze.....
07 november 2006
donkerte
het donker, ja het donker dus, donker als je thuis naar werk vertrekt, donker als je terug naar huis gaat, donker in de achtertuin, donker, donker, de spaarlampen flikkeren aan, het wordt nu afwachten , wachten op de kille winter, ja , dat kan ook soms gezellig zijn, maar toch, wachten, misschien wel op de lente, ja de lente, het licht, de lente, daar wacht ik wel even op.
21 september 2006
machtige populieren
den eik is sterk lijk gewapend beton
en de populieren hèn een droge kele
platanen zijn schurftig en den olm ongezond
en de wilgen zijn d'r hier toch veel te vele
zo schrijft willem vermandere over bomen
de herfst is begonnen, het blijft natuurlijk mooi weer, maar hier en daar zie je de tekenen, ik zag reeds enkele rode blaadjes aan de wingerd, de mist duikt weer op langs de machtige schelde 's morgens vroeg en de bladeren beginnen te dwarrelen. en vooral ....je begint de populieren te ruiken.
wat een machtige geur...het heeft lang geduurd vooraleer ik deze geur kon thuis brengen. bij mijn tweede fietsreis door spanje werd ik nogal veel overvallen door een wat weemoedig gevoel. ik kon het niet thuis brengen. tot ik terug in Belgie was. ja natuurlijk ...het waren de populieren die ik rook....als jongetje van 13 was ik terecht gekomen op een speelplaats omzoomd met populieren, ritselen, geurend tijdens de onderbreking, de geur van ...straks terug die schoolbel, de geur van de nederlaag met het voetballen, de geur ook van al die grotere kerels die grinnikten toen ze zagen wat voor een broekie ik eigenlijk was, ik met die rode duffelcoat zingend op de speelplaats... dat was de geur van populieren. de geur van ...terug naar school! de geur ook van ...dit komt nooit meer terug.
en de populieren hèn een droge kele
platanen zijn schurftig en den olm ongezond
en de wilgen zijn d'r hier toch veel te vele
zo schrijft willem vermandere over bomen
de herfst is begonnen, het blijft natuurlijk mooi weer, maar hier en daar zie je de tekenen, ik zag reeds enkele rode blaadjes aan de wingerd, de mist duikt weer op langs de machtige schelde 's morgens vroeg en de bladeren beginnen te dwarrelen. en vooral ....je begint de populieren te ruiken.
wat een machtige geur...het heeft lang geduurd vooraleer ik deze geur kon thuis brengen. bij mijn tweede fietsreis door spanje werd ik nogal veel overvallen door een wat weemoedig gevoel. ik kon het niet thuis brengen. tot ik terug in Belgie was. ja natuurlijk ...het waren de populieren die ik rook....als jongetje van 13 was ik terecht gekomen op een speelplaats omzoomd met populieren, ritselen, geurend tijdens de onderbreking, de geur van ...straks terug die schoolbel, de geur van de nederlaag met het voetballen, de geur ook van al die grotere kerels die grinnikten toen ze zagen wat voor een broekie ik eigenlijk was, ik met die rode duffelcoat zingend op de speelplaats... dat was de geur van populieren. de geur van ...terug naar school! de geur ook van ...dit komt nooit meer terug.
17 september 2006
een autoloze
ik zag zondag 's morgensvroeg op een autoloze
ik zag aanschuiven bij de bakker en de slager en de bankautomaat, linkernipper in de aanslag, half op de borduur
ik zag auto's, klein, scheefhangende fietsrekken en vlindersturen
ik zag auto's, groot, met bergfietsen en zo,
tegen de richting, ik zag wielermannen met dikke buiken, benen lichtjes gespreid, tetteren op de openbare weg.
ik zag solo fietsen, twee of drie,
ik zag aanhangwagens met fietsen, al iets ouder.
ik zag koppels carpoolen ja
ik zag veel fietsen
want vandaag was het autoloze fietsdag.
ik zag aanschuiven bij de bakker en de slager en de bankautomaat, linkernipper in de aanslag, half op de borduur
ik zag auto's, klein, scheefhangende fietsrekken en vlindersturen
ik zag auto's, groot, met bergfietsen en zo,
tegen de richting, ik zag wielermannen met dikke buiken, benen lichtjes gespreid, tetteren op de openbare weg.
ik zag solo fietsen, twee of drie,
ik zag aanhangwagens met fietsen, al iets ouder.
ik zag koppels carpoolen ja
ik zag veel fietsen
want vandaag was het autoloze fietsdag.
14 september 2006
Bob den Dylan
Jaja den bob,
men kan tegenwoordig de radio niet meer op 1 zetten of men hoort wel es een keer bob dylan,
den bob, gelijk da we zeggen is terug! en ik ..., ik versta dat niet, ik kan daar helemaal niet bij, wie naar zo'n krakende schurende neusstem kan luisteren mankeert iets aan z'n oren volgens mij.
nee voor mij genen bob dus, alhoewel....:
lang geleden toen ik op zolder repeteerde met mijn vriendje om ook zo'n grote als den bob te worden, hebben we weleens den bob trachten achter te spelen, mijn gitaarvriendje vroeg me om over sarah te zingen, ik had nauwelijks nog het origineel gehoord maar hij zong het mij dan voor en ik was redelijk rap van aannemen en we hadden al gauw volledig onder de knie hoe we onze adem moesten inhouden om te klinken als den bob.
den bob zong wel redelijk rap, dat wel, maar dat konden we oplossen door nu en dan eens een woordje weg te laten. geen kat die daar naar miejauwde.
later veel later, toen ik echt rock en roll was en mij durfde te vertonen op het podium van humo's rock circus, dan was de tekstleverancier een echte bobfriek, ons teksten zaten vol met verwijzingen naar hem, tja, dat stond beter, zo'n beetje doen alsof je iets van je rockgeschiedenis afweet, da's goed voor de kenners nietwaar, ik trok mij dat dan ook maar niet aan, koen wauters zingt er ook over dat hij de trein neemt maar volgens mij heeft die kerel ook nog nooit op een trein gezeten. Ik zong dus m'n ziel uit mijn lief. Babyblue oehoe
later veel later verknalde den bob het voor mij helemaal, en maar zingen over sarah, babyblue, knocking on heavens door en door en toen werd den bob plots fan van de paus! toevallig wel dezelfde paus die ons direct naar de hel verwees mochten we het met sarah of met elkaar gedaan hebben met een condoomke aan, ja den bob had gemakkelijk preken, op zijne leeftijd....
gisteren reed ik op mijn fiets op muziek van madeleine peyroux: You're gonna make me lonesome when you go, manman wat een wijf wat een stem, wat een tempo ook. ik moest die tekst toch nog eens opsnorren, en wat dacht je....inderdaad, het blijkt nu toch wel dat dit een coverke is van bob zeker...
verdoeme verdorie wanneer gaat dit eindelijk eens stoppen....
men kan tegenwoordig de radio niet meer op 1 zetten of men hoort wel es een keer bob dylan,
den bob, gelijk da we zeggen is terug! en ik ..., ik versta dat niet, ik kan daar helemaal niet bij, wie naar zo'n krakende schurende neusstem kan luisteren mankeert iets aan z'n oren volgens mij.
nee voor mij genen bob dus, alhoewel....:
lang geleden toen ik op zolder repeteerde met mijn vriendje om ook zo'n grote als den bob te worden, hebben we weleens den bob trachten achter te spelen, mijn gitaarvriendje vroeg me om over sarah te zingen, ik had nauwelijks nog het origineel gehoord maar hij zong het mij dan voor en ik was redelijk rap van aannemen en we hadden al gauw volledig onder de knie hoe we onze adem moesten inhouden om te klinken als den bob.
den bob zong wel redelijk rap, dat wel, maar dat konden we oplossen door nu en dan eens een woordje weg te laten. geen kat die daar naar miejauwde.
later veel later, toen ik echt rock en roll was en mij durfde te vertonen op het podium van humo's rock circus, dan was de tekstleverancier een echte bobfriek, ons teksten zaten vol met verwijzingen naar hem, tja, dat stond beter, zo'n beetje doen alsof je iets van je rockgeschiedenis afweet, da's goed voor de kenners nietwaar, ik trok mij dat dan ook maar niet aan, koen wauters zingt er ook over dat hij de trein neemt maar volgens mij heeft die kerel ook nog nooit op een trein gezeten. Ik zong dus m'n ziel uit mijn lief. Babyblue oehoe
later veel later verknalde den bob het voor mij helemaal, en maar zingen over sarah, babyblue, knocking on heavens door en door en toen werd den bob plots fan van de paus! toevallig wel dezelfde paus die ons direct naar de hel verwees mochten we het met sarah of met elkaar gedaan hebben met een condoomke aan, ja den bob had gemakkelijk preken, op zijne leeftijd....
gisteren reed ik op mijn fiets op muziek van madeleine peyroux: You're gonna make me lonesome when you go, manman wat een wijf wat een stem, wat een tempo ook. ik moest die tekst toch nog eens opsnorren, en wat dacht je....inderdaad, het blijkt nu toch wel dat dit een coverke is van bob zeker...
verdoeme verdorie wanneer gaat dit eindelijk eens stoppen....
Abonneren op:
Posts (Atom)