Gisteren ben ik naar William Fitzsimmons gaan kijken in Botanique. Het was een hartverwarmend optreden. William wie? zal je waarschijnlijk zeggen want de man is niet zo bekend, hij ziet er uit als een zelfmoordterrorist maar maakt mooie liedjes over scheiden en lijden. Hij is ergens uit het verre Illinois en maakt akoustische muziek op een fluistertoontje.
Op het einde van het optreden ging hij deze keer met band puur zonder elektriciteit spelen van op een balkonnetje boven de zaal. Waaw
wil je meer over de man weten, neem dan alvast op deze youtube een kijkje, echt de moeite...
hij, antoine, droomt van kindsaf aan om met een kapster te trouwen
het lukt hem,
maar na tien jaar huwelijk loopt het fout af
ze gooit zich in de rivier.
ik heb deze franse film uit 1990 nooit gezien: Le mari de la coiffeuse.
Pedro Guerra, een kanarie, heeft er een zeer mooi liedje over gemaakt....
met in het stroofje het suikerzoete: abrazame fuerte, que no puedo respirar. (omhels me heeeeel stevig, zodat ik niet meer kan ademen)
kijk daar droom ik nu ook zo nu en dan eens van zie :-)
liefs
laito
en omdat het zo een fantastische singer-song writer is nog drie liedjes achter elkaar, deze keer speelt hij niet op blote voeten al heb ik het hem wel al zien doen, weinig mensen kunnen zo poetisch met liedjesteksten omspringen als hij, voor de spaanssprekenden ...hij heeft ook een blog http://blogpedroguerra.blogspot.com/
op de trein waren ze weer bezig vertraging van 5 minuten hier vertraging van 20 minuten daar de mensen relativeren dat niet denk ik dan...
om het leven voor ieder wat draaglijker te maken heb ik een voorstel 30 minuten vertraging, dat zegt niets je zegt beter we zullen een vertraging hebben van een gebedsdienst zonder zang :-)
5 minuten vertraging, dat zegt niets je zegt beter we zullen een wipje vertraging hebben, of ook ... we zullen een prikje vertraging hebben
7 minuten vertraging, bah nee we hebben een koffietje met een koekje vertraging iedereen blijer
of...als we aan het viltbeluik van denderleeuw stilstaan ...u hoeft zich geen zorgen te maken beste reizigers we hebben een poepje vertraging
als het echt uitgebreide vertragingen zijn dan pakt men het best zo aan:
Liefste reizigers, we hebben een bezoek van uw schoonmoeder vertraging u begrijpt allemaal dat we niet kunnen voorspellen wanneer de vertraging zal opgelost zijn
iedereen een beetje blijer dat is mijn doel :-) liefs uw kapoen laito
Ik had het met de kinesist tijdens de deugddoende behandeling over brian eno, daniel lanois en nog een paar andere rock and roll boefjes.
Wie is Brian Eno eigenlijk, vroegen we ons af, ik dacht dat hij nog bij Roxy Music had gespeeld maar wist dat helemaal niet zeker.
Thuiskomen en wwwgewijs controleren of dat ook klopt en ...inderdaad. De producer van Coldplay en U2 en co-writer van de laatste cd van David Byrne is indertijd bij Roxy Music begonnen.
...eens je op het internet begint te zoeken ben je natuurlijk verloren....ik ontdekte dat Brian Eno verantwoordelijk is voor het opstartmuziekje van windows 95, hoe ging dat nu juist weer? juist ja...even opzoeken op youtube,
daar passeerden alle deuntjes de revue, amaai...een ongeduldig gevoel maakte zich van mij meester, ik dacht terug aan de ministeriedagen, ik zag me zelf zitten bij mijn baas, hij zei dat windows nt traag opstarte, ik werd er nog altijd zenuwachtig van, samen met den big chief luisteren naar het muziekje van windows nt, kon ik dan maar hebben gezegd dat dit liedje de opvolger was van het liedje geschreven door Brian Eno; Brian Eno mijnheer de directeur-generaal, je weet wel hee, hij heeft nog bij Roxy Music gespeeld, je weet wel hee, Roxy Music van Brian Ferry, Slave to love, ken je Brian Ferry niet mijnheer de directeur generaal, hij is nog met Amanda Lear geweest, dat meisje met die diepe stem, over de rest spreken we niet hee meneer de directeur-generaal want ondertussen is uw computer al opgestart, toch veel rapper dan windows 3.11 hee mijnheer de directeur generaal.
had ik dat maar gezegd, het ijs zou tenminste gebroken geweest zijn...
op vraag van Elias, mijn wandelmaatje, publiceer ik de onderstaande blog door hem geschreven,
onder het mom van zelfrelativering is het begin van de porseleinenwinkel
meteen de voorlaatste post over de hadrian wall route
Sir Edward Erwin
On the foot of the Hadrians Wall I met Sir Edward Erwin from the Royal Society I have never met a men like this before His steps determined, his shoulders far above rain, wind and other inconviences His will strong, British, ever focused on the final goal His manners so refined, far distanciated from any possible continental contamination Drinking his tea very black and just in time Cueuing up every row to collect stamps for charity Gracious greeting English ladies with a heavenly kindness Explaining people what it means to be a gentleman That is Sir Edward Erwin from the Royal Society
sta mij echter toe in eenzelfde post een foto te publiceren van Elias The Sheperd.
de komende dagen zal ik nu en dan een fotootje publiceren van de tocht langs de hadrianusmuur.
kbegin met koffie, na een hele tijd in regen en wind wandelen kwamen we plots deze man tegen, als een fata morgana stond hij koffie te verkopen op een parkeerplaats in het midden van...nowhere
miscchien ben ik intellectueel lui misschien ontbrak het me ook aan politiek moed misschien keek ik naar het debat als een vrouw naar een voetbalmatch misschien onderschat ik het allemaal misschien ook heb ik gelijk door er niet te zwaar aan te tillen
volgens mij stemden de katholieke huisvrouwen vandaag allemaal op Kris Peeters zijn billen
eigenlijk twijfel ik om zelf een vogeltje in huis te nemen eentje van de kanarische eilanden maar ja, zo in een kooitje zal dat vogeltje dan wel gelukkige zijn?? ik twijfel nog tijd brengt raad misschien ook wel over het in huis nemen van vogeltjes alle ideeen zijn welkom...
de dag begon met een olifant 1 decompressie en in 2o minuten was 't gebeurd ze wisten nog niet of het een jongen een meisje was verder een bui en een redding van 15 miljoen in de toegevoegde tijd ondertussen stond de baby recht mensen in rij voor gebraden kip en brood en zoveel meer in de namiddag uit verveling naar het tuincentrum pannenkoeken fretten en morrissey hij zong van "everyday is like sunday"
we spraken hetzelfde dialect hij sprak me over zijn nieuwe carport ik sprak hem over 1 jaar zonder auto hij sprak me over zijn auto, groot gerieflijk en hij drinkt niet veel ik had net een film gezien over piekolie hij sprak me over hij sprak me over over wat eigenlijk we dronken een glas en we piesten een plas
"het is goed in eigen hart te kijken op het einde van de dag"
... mijn goede daad van de dag is....
: ik overhaalde mijn allerliefste bertcollega om met de trein naar een conferentie in Munchen te gaan en NIET NIET NIET met het energievretend vliegtuig...
In een onbewaakt moment heb ik eens een blog herwerkt tot brief die brief heb ik ingezonden deze week kreeg ik bericht dat uit 1600 brieven 30 brieven waren geslecteerd je raadt het nooit...mijn brief was daar bij die brieven worden volgende week voorgelezen ter gelegenheid van erfgoeddag, de vriendschapsdag ergens in Anderlecht voorts wordt mijn brief blijkbaar ook gepubliceerd in een boek van creatiefschrijven.be ondertussen kan je hem al lezen op de site 1001 liefdes
als je hem nog eens in de originele versie wil lezen kan je dat natuurlijk ook hier
zo nu en dan doe ik eens een kaarsje branden gewoon om wat kracht uit te putten eens kreeg ik een kaarshoudertje van mijn leraar spaans op een barbecue had hij aan ieder van ons zo een potteke gegeven op elk potje stond toen een stukje uit een onaards mooi liedje van Joaquin Sabina (en geloof me, hij heeft veel mooie liedjes gemaakt met teksten om van te smullen)
bij mij stond er op mijn potje que te aproveche mirar lo que miras moge je genieten van het kijken waar je naar kijkt (slecht vertaald maar tis ook niet makkelijk)
als ik het later bij het spaans leren een beetje lastig had, deed ik dus dat kaarsje branden en dat doe ik nu nog altijd als ik een moeilijke noot moet spelen.
Noches de boda (trouwnachten)
Que el maquillaje no apague tu risa, que el equipaje no lastre tus alas, que el calendario no venga con prisas, que el diccionario detenga las balas. Que las persianas corrijan la aurora, que gane el quiero la guerra del puedo, que los que esperan no cuenten las horas, que los que matan se mueran de miedo. Que el fin del mundo te pille bailando, que el escenario te tiña las canas, que nunca sepas ni cómo ni cuándo ni ciento volando, ni ayer ni mañana. Que el corazón no se pase de moda que los otoños te doren la piel, que cada noche sea noche de bodas, que no se ponga la luna de miel. Que todas las noches sean noches de boda que todas las lunas sean lunas de miel. Que las verdades no tengan complejos, que las mentiras parezcan mentiras, que no te den la razón los espejos, que te aproveche mirar lo que miras. Que no se ocupe de ti el desamparo que cada cena sea tu última cena, que ser valiente no salga tan caro, que ser cobarde no valga la pena.
We schrijven 14 april 2009 In midden juni vertrek ik met mijn eliasvriend naar noordern Engeland We gaan er 135 kilometer langs de muur van Hadrianus lopen Die loopt sinds 120 na christus van coast to coast en vormt zowat de grens met Schotland Her en der zijn er nog mooie resten te zien van deze muur Ik heb al wat filmpkes en documetaires bekeken om mij volledig in te leven in de tijd van de romeinen... Zo keek ik al een aantal afleveringen naar Rome (tv serie) en ook de film over King Arthur lieten we niet aan ons voorbijgaan (over de huurlingen die de muur moesten bewaken) We voelen ons nu stilaan ridders van de ronde tafel Geen romein die ons kan huren voor zijn zaak. Nu nog de form te pakken krijgen. Hadrianus, pas maar op voor die dappere galliers...