08 mei 2008

over Murphy, K3 en asperges

Op mijn werk jaag ik dagelijks Murphy weg,
Ik kom er aan en de pc problemen smelten als sneeuw voor de zon
Hoe ik het doe weet ik  zelf nog altijd niet (ik denk dat het iets met golven te maken heeft)

Zo moet ik ook veel pooierpointpresentaties klaar zetten
Zoals vandaag op de onthaaldag voor nieuwe personeelsleden van mijn agentschap
Het was voor de gelegenheid in het gebouw aan de Zoo
Ik moest drie dagen aanwezig zijn voor het klaar zetten van beamer en laptop en bijregelen van geluid en dat is het zowat.
Als het misloopt moet ik mijn pokerface uithalen en het raprap arrangeren
of de "sorry, er zijn zo van die dagen glimlach" tevoorschijn toveren

Smiddags mag ik dan uitgebreid eten aan een ronde tafel
Met aardbei, ijs,
Zicht op zoo
En op die olifant met fotograaf die elke bezoeker omarmt
Kassakassa
En ... ik was het bijna vergeten
Asperges als voorgerecht

Vandaag mochten we even naar het voederen van de zeehondjes gaan kijken tijdens de pauze
En van de electricien van de Elizabethzaal kreeg ik een rondleiding in de zaal
Jipiejee, ik was er nog nooit geweest,
Hij loodste me door de coulissen en plots stond ik daar dan
Op het podium waar ooit Neil Young, Jackson Browne en zoveel anderen liepen
Daar stond ik dan
Tussen de roze hartjes van de komende K3 show.

Het was een mooie dag
Alleen spijtig dat ik nu al twee dagen na elkaar asperges als voorgerecht eet,
En morgen nog een dag!!
Foei

Publicado con El navegador Flock

02 mei 2008

Gastuche (Santiago dag 7)




Gastuche, het zou een perfecte naam kunnen zijn voor uw kat maar dat is het niet. Gastuche is de naam van een onooglijk stationnetje op de lijn van Leuven naar Waver. Ik ben daar gaan wandelen met mijn latinovriendinnetje en het is me zeer bevallen.

Als je in Leuven de trein neemt richting Ottignies passeer je zeer veel kleine stationnetjes, het ondertussen beruchte Pecrot is er eentje van. Een halte verder, in Gastuche, stapten we af. Je bent hier over de taalgrens, een beetje buitenland dus, in de vallei van la Dyle. We wandelden de vallei verder tot in Zoete Waters in Oud Heverlee. Het werd een heerlijke tocht met afwisselend bos, weiden en kleine dorpjes. In een van de holle wegen kwamen we plots een oudere vrouw tegen die op de berm stond, haar billen bijna volledig bloot, zich vastklampend aan een losliggende boomstronk, met in haar linkerhand een ruikertje meibloemetjes, ze was van de berm afgevallen... Volgens mij rook ze de aanwezigheid van twee goeie zielen vanop een afstand, aan mijn arm strompelde ze tot de kerk van Nethen, vandaar was het volgens haar niet ver meer naar huis. Haar man zat televisie te kijken, we moesten hem niet bellen want hij was doof. We gaven haar nog wat te drinken en ze ging vervolgens naar haar huis. Het is een verhaal dat me sterk doet denken aan die ene keer toen ik met twee vrienden in het brussels koninklijk park een madam oppikte van Kalken, zij was haar autocar kwijtgeraakt in de Biljartstraat!!!

Verder voorbij Nethen begint het Meerdaalwoud. Da's werkelijk een groot bos. Veel bomen. Nu en dan passeerden we op onze tocht een GR en dan gaat mijn hart toch altijd wat sneller slaan, dan denk ik aan al die roodwitte paden over gans Europa...



Na lekker eten aan de vijvers van de Zoete Waters reden we met de bus richting Leuven. Nog effe treinen en ik zou zo weer thuis zijn. Dat was eigenlijk verkeerd ingeschat. Ik nam in Gent bus 9 maar in de verkeerde richting, De eerste dag dat ik een busabonnement had zat ik dus 1 en een half uur op de bus. Ik buste tot Mariakerke, enfin dat traject ken ik nu ook al. De busschauffeur zei me dat ik het vroeger moest gevraagd hebben maar ja, twas al te laat. Ik was een beetje moe en ben ook nooit van de rapste geweest. Die buschauffeur was trouwens de gehele rit vergezeld van een mevrouw van wie hij uit dezelfde fles water dronk. Iets in mij deed me vermoeden dat die mevrouw een buspoes was.(zoek maar op in Van Daele) Zo'n meisje die de chauffeurs staan te charmeren. Ik noemde ze Gastuche en ze knipoogde naar mij toe ik afstapte aan Brantano.

Het was een mooie dag maar ik ben nu wel een beetje stijf

Liefs
Laito


Publicado con El navegador Flock

27 april 2008

Santiago dag 6 (zand over zand over zand)


ter gelegenheid van de voorbereiding op mijn santiagotocht ging ik met mijn roranjevriendinnetje naar de panne om er in de natuurparkduinen te wandelen.


eerst plopsaland links laten liggen
dan een stukje door het calmeynebos en
dan verder door
op zoek naar wat een struweeltje nu precies was
vonden we er de gr pijltjes terug en een kijkoverdeduinentoren
zand zand zand
berg berg berg
WOESTIJN of DUIN
stap stop stap
helmgras helmgras
zee zee zeezon
en tintelende regensprudel
in de verte zagen we duinkerke
en dranouter aan zee
en rooranje strandcabientjes
tijd voor een rijsttaartje
STOP
dag voorbij
lijst je in


liefs laito

26 april 2008

petetrots

Deze ochtend toch wel een beetje petetrots opgestaan want ik heb gisteren mijn petekindje Tristan in slaap gezongen hihi met een verzameling van liedjes.

Suzanne L.C
Alles in de wind
Baby Blue


de tekst heb ik gevarieerd ;-)

25 april 2008

klasauditie

Het laatste weekend dat ik nog kan oefenen voor de klasauditie van maandag, amaai, hihi, ik moet twee stukjes spelen, eentje van satie en dan nog eentje. Het liedje
Summer afternoon ziet u hieronder.



liefs
laito

23 april 2008

een schelp

Gisteren mocht ik van postbode Freddy een pakje gaan halen in postpunt ledeberg. Een boek, kaarten, een schelp (ik heb de schelp aan mijn luster gehangen) en joehoe een wimpel van het santiagogenootschap, dit weekend mijn schoenen gaan zoeken en nog wat ander gerief. Verder nog vervoer zoeken en rond midden juni ben ik weg, het begint nu echt te naderen...ik zie er ongelooflijk naar uit....

En als ik terug kom ga ik naar de Gentse Feesten, en misschien wel naar Dranouter want ik heb gezien dat Billyvriend Bragg komt. Great!


Publicado con El navegador Flock

21 april 2008

Kort en goed!

Morgen gaan werken in korte broek (de broek ligt al klaar nu nog juist de gepaste kousen verzinnen)

amaai, ik hou me al klaar voor de reacties

op de trein.
op de fiets.
op de werkvloer...

20 april 2008

santiago dag 5 (van bert naar joachim)


Tja waar wandelt een mens altijd he; met toffe vriendjes is het natuurlijk altijd leuker.

Ik had twee collega's heel plechtig aangeschreven of ze met mij niet eens een wandeling wilden maken om mij voor te bereiden op santiago. (tis echt een aanrader, schrijf nog eens een brief...dat geeft een goed gevoel)

Om het symbolisch te houden...ze waren al een eindje op weg geweest met mij en ik wil ze nog een eindje op mijn weg terug vinden ook. Sommige dingen mogen ook eens gezegd worden he... Vandaar...op de plechtige uitnodiging die ik schreef kwam een zeer leuk antwoord, we zouden van de woonplaats van Bert (welle)naar de woonplaats van Joachim (st martens lennik) wandelen en daar iets eten (want daar zag Bert het meeste naar uit volgens mij.)

Zogezegd zogedaan

Het begon in mineur. Mijn vriend Joachim die samen met z'n vrouw mij kwam oppikken, had zijn korte broek aan....ik was jaloers dat ik dat niet gedaan had smorgens. Toen ook Bert een korte broek bleek aan te doen heb ik dan maar mijn broek opgestroopt.
Twas ofwel dit laatste ofwel in mijn onderbroek verder gaan.

Na de heerlijke boterkoeken gingen we op stap langs de suburbs van denderleeuw, de mooie dender , verder over de as van de marginalitiet (n8) naar het pajottenland.

Onderweg stopten we voor een rijsttaartje, de cremerie was nog dicht.

Na ongeveer twintig kilometer kwamen we op het eindpunt.
We aten ons buikje rond en aten daarna nog een pannenkoekje en speelden wat met de kindjes.

een mooie dag!

merci!

ik riskeer hier wel een boete van 25.000 euro voor het publiceren van hun foto op tinternet (dat stond zo in het contract...)

16 april 2008

aanslag te gentbrugge

vandaag lag er een verrassing onder de deur
een brief met een wit ruitje en zwart letters
van de federale overheidsdienst
met een poststempel UV
en een dot be-eetje in de rechter benedenhoek
van de belastingsdienst
ze spreken over een aanslag in mijn voordeel
en noemen mijn drie namen
ik krijg centjes terug.
danku papa staat
dankje voor uw gulheid

knuffels voor uw sympathie
vele kussen
uw belastingskapoen
laito

ps ... en vergeet ook mijn vriendjes niet

13 april 2008

santiago dag 4 (il y a longtemps que je t'aime)


Santiago dag 3 werd een tijdje terug opgevuld met eten van taart en drinken van koffie in Brugge, vandaar dat santiago dag 4 toch wel es een flinke wandeling mocht worden. Het is altijd een beetje zoeken naar een juiste bestemming maar dit keer koos ik ervoor om eens naar mijnen thuis te wandelen, zo'n 12 kilometer verderop,



een stukje langs de schelde
de trage weg naar het verleden.



het gaf me wat tijd om te bekomen van een mooi weekend want ...



de gedachte gaat te voet



zo kon ik nadenken over die mooie film Il y a longtemps que je t'aime , de titel van de film gaat terug naar een kinderliedje met de naam "A la claire fontaine" dat door de twee zussen werd gespeeld op piano en meegezongen. Het is een film van Philippe Claudel, een schrijver die ik zeker eens moet proberen lezen.



een film als een boek
blad na blad
beeld na beeld
meer verhaal



mooie muziek ook trouwens van Jean Louis Aubert (alter ego)

hier kan je trouwens naar een interviewtje luisteren op mezzo (radio 1) over de film.
hier kan je de trailer zien.



de gedachte gaat te voet.
waar was ze gebleven.


oh ja. bij de schelde,
en die steenweg
en het bos
de zondag
het pad.
naar den thuis.
en nu ga ik zoek naar de partituren van het liedje "a la claire fontaine"
hier kan je luisteren.
liefs
laito

08 april 2008

eerste hulp bij alle gevallen

Deze voormiddag een cursus Eerste Hulp gevolgd

Laat me het voor jullie samenvatten.

Begin de reanimatie met dertig maal hartmassage

Daarna twee keer beademen

Daarna terug dertig maal hartmassage

en zo verder.


Tot wanneer de 112 er aankomt.

en als afsluiter kregen we dit filmpje te zien

03 april 2008

de eerste vwiervwijfdedag (tracht dit maar es uit te spreken)

prff,
morgen mijn eerste vwiervwijfdedag,
vanaf nu elke vrijdag thuis.
oef.
ik heb zuurstof nodig meneer,
ik ga anders binnenkort helemaal stranden meneer.
en ja meneer, als ik dan een beetje minder verdien dan zal ik dan maar een extra boterham met choco eten in plaats van een broodje met pijnboompitten
vandaag nog op t werk vroegen ze mij een beetje lacherig of ik me niet ging vervelen
en wat ik dan allemaal ging doen.
want (dat denken ze erbij) ik heb geen lief, kinderen of iets om naar om te zien.
ik voelde me toen als een bejaarde die de zaterdag in den delhaize staat aan te schuiven onder het oog van de immer actieve bevolking.

pffff
ze moesten eens weten....

Publicado con Flock

29 maart 2008

Konijn in de 9050-zone


mijn rechtoverbuur heeft een konijn
dat konijn zit soms voor het gordijn
en als ik zachtjes tegen mijn venster tip
doet het van wip wip wip

zo zijn we nu goeie vriendjes geworden
ip en het konijn
ip ip ip

oor flapper flapper staart
als die kerel met die deense worst de hoek om draait
oor wapper wapper klapper
als rechtoverbuur nr 3 zonder muts de fiets op gaat

ach, het leven van konijn
is bezaaid met wortels en venijn
want owee mijn wipwipstaart
als het gordijn aan mijn honger knaagt

28 maart 2008

metronoom op traag

ziekskes

starelen in de zetel

thee van kamil

afessemessen die afspraakjes

de metronoom op traag gezet

de verwarming op 21

en wachten op de zon

puntjepuntje

25 maart 2008

soms sneeuwt het in de lente (prinsje-peeters)

gehoord op buus negen richting Ledeberg.(twee 25maal 3 plussers)

tsing
doar es ter toch uuk vanalles te doen he
kedoenk kedoenk
mijne zeune gaat volgend joar in zuli naar Mauritsieus
pssssst
tes toch veel minder verkier in de vakansen he
tsing
vande joare vallen sinksen en onze lieve heer hemelvoart op dezelfsten dag
kssss klope (van de deuren)
of nieee den 1ste mei en sinksen vallen alle twee op den 1ste mei.
tsing
allez kgoa mij al voor den bocht rechte stellen he
poefte (eur sjakosje valt)
allez azuu afgesproken he
as ter iets tussen komt moete moar telefoneren he
salu he
ksssss klope kssss (van de deuren)

Publicado con Flock

19 maart 2008

rikketikketik zijn stok is wit

brussel op rond 8 uur in de morgen
laito strompelt naar zijn reservaat
na de chocoladekoek en koffie
ziet de gewoonlijke blinde achter hem aan
toch wel een honderd meter
(rikketikketik zijn stok is wit)

brussel 2 na acht
laito nadert het reservaat
vlak voor het reservaat ligt een rioolput wagewijd open
zijn geweten doet laito blijven staan
(rikketikketik zijn geweten tikt)

blikken alom
wat staat laito daar nu te staan
maar weet u: blind zijn en weggeschoven deksels gaan niet goed saam
(rikketikketik zijn leven lang blijft hij staan)

laito laito rescue 9 1 1
hij wacht de blinde op (niet neer)
die oefjes netjes de rioolput van de dag ontwijkt
zo kan laito met een gerust geweten prikken gaan
(prikkeprikkeprik hij kan nu al gerust slapen gaan)

16 maart 2008

The milkman of human kindness (Billy's back)

Ik heb een tijdje moeten surfen om te vinden wat dit nu allemaal betekent maar the human kindness is een term voor het eerst gebruikt door Billy Shakespeare, overgrootvader van mijn grote idool Billy Bragg. Als je zichzelf de melkman van de “menselijke” goedheid noemt dan moet je toch wel goed bezig zijn.

So is Billy!

Deze week hoorde ik op de radio de nieuwe single van Billy Bragg. Ik ben gisteren naar de winkel gewandeld om de cd te halen. Een onweerstaanbare drang waar ik niet voor in de gevangenis ga zitten.

Hier zit ik dan, met de goesting om alles tegelijkertijd te beluisteren. Na 1 keer beluisteren klinkt dit veelbelovend! Een cd opgenomen met band en op een extra cd staat de volledige cd met Billy solo op elektrische gitaar in zijn o zo typische stijl met zijn oostlondens accent.

Het was al een tijdje dat ik iets van hem gehoord had, sinds ik nu de minidisc vaarwel zei, had ik hem eigenlijk een beetje uit het oor verloren. (want ik had niks “digitaaal geconverteerd” van hem om op de zenspeler te zetten)

Maar hij is niet uit het hart, daarvoor heb ik hem te veel zien optreden, ik genoot van vele optredens van de Brussel tot in Sint Denijs Westrem.
Billy leerde mij de Internationale kennen, zong liedjes over de Che Guevarra highway en zong uit volle borst over Sexuality (if you stick around, sure that we can found some common ground, sexuality strong and warm, wild and free, I look like Robert De Niro ...I drive a mitsubshi zero, just because you're gay I won't turn you away)
Ik proefde van zijn legendarische imitaties van Bruce Springsteen.Hij kende Wilco en Woody Guthrie al lang voor mijn blogvriend Kristof hen kende. Zijn coverversies van Morrissey (Boyfriend in a condom, I know it's serious) brachten mij aan het grienen. Ooit zag ik hem zelfs backstage samen met zijn bassistje maar ik was te verlegen om hem kameraad te noemen.

Hij kan tussen de nummers minutenlang prediken over kapitalisme (alleen cynisme is erger dan kapitalisme), revoluties in Nicaragua of oorlogen overal ter wereld. Maar hij weet altijd wel te raken, talloos zijn de mooie eerlijke zinnen die je in zijn liedjes kan vinden.

“With the money from her accident she bought herself a mobile phone, so at least she could get some enjoyment out of being alone” (Levi Stubs)

The revolution is just an epical haircut away. (Waiting for the great leap forwards)

Een van mijn favoriete liedjes is Walkaway Renee, waar hij beschrijft verliefd te zijn op een meisje tot op de moment dat ze haar haar liet knippen

“ I couldn't stop thinking about her and every time I switched on the radio
there was someone else singing a song about the two of us”

Ach zo mooi, hij heeft tientallen mooie songs op zijn geweten.

Je moet zeker dit eens bekijken, een jonge billy, vol van woede en schoonheid.







en dit zij hij ooit op een van zijn optredens rond de tijd dat die andere Favorietjes The Smiths een cd uithadden die Meat is Murder noemde ;- )

“This is from my new album called Meat is Expensive”


veel liefs
een billyfan

13 maart 2008

het zal mij niet overkomen

het gebeurt
al een paar keer de laatste twee jaar merk ik het op het werk
collega's worden plots zomaar aan de kant worden geschoven,

ze zijn niet goed meer,
of ze zijn nooit goed geweest
of ze vallen buiten de gratie van een of andere zonnegod-manager
of ze vertikken het om plat op de buik te gaan als iets hen niet zint
of ze zijn te oud
ze worden er ziek van
(zo van die ziektes waarbij de batterij plat is en die maar niet op een gewone gezonde vakantiemanier opgeladen geraakt)
ze worden bij het oud vuil gezet
hun meubilair staat een tijdje op de gang
hun computer wordt gebruikt als reserve
hun persoonlijk gerief wordt in een bakje gelegd
hun afwezigheidsboodschap wordt geactiveerd
ze worden vervolgens deskundig doodgezwegen met de woorden: "hoe zou het daar nu nog mee zijn"

nu en dan duiken ze trug op
dan zie je een document waar zij hun ziel hebben in gelegd
dan zie je hun kasten waarvan de sleutel is zoek geraakt
met wat geluk worden hun plantjes verzorgd
en krijgen ze nog een berichtje van een oud collega

en zeg nooit...het zal mij niet overkomen...


Publicado con Flock

10 maart 2008

verdrink niet in je tranen meisje (megaschijf)

verdrink niet in je tranen
druk je hoofd naar de lucht toe
ik zal er altijd zijn
ik zal de prijs van je hoofd trekken
en je beschermen tegen alle onheil

als ik met mijn hoofd in de grond lig
zou je dan over mij lopen?

ik zal er altijd zijn
als je valt en je kan je weg niet vinden
ik zal lopen om bij je zijde te zijn
verdrink niet in je tranen, meisje

the editors
push your head towards the air

ik loop altijd aan jou te denken
dan zie ik steeds een blij gezicht
nu is het een hoopje ellende dat hier vanavond voor me zit
alleen omdat ik je daareven
een beetje ruw heb toegesnauwd
maar blijf daarom niet langer wenen
je weet toch dat ik van je houd

will tura
je zien huilen kan ik niet

Publicado con Flock

09 maart 2008

miezer llovizna drizzle

belgie miezert
het was dus een pianodag vandaag
afwachten wat mijn vriend Zapatero doet in Spanje
en luisteren naar Bloc Party
en luisteren naar Van Morrisson
en luisteren naar een ouwe plaat van Maria Dolores De La Prada (maria van de velde klinkt, geef toe, lang zo boeiend niet)

06 maart 2008

niks aan te doen

Niks aan te doen!
Volgens de garagist maakte de auto geen kans...

Ik probeer dus de komende tijd zonder....
Dit weekend kan ik er nog mee rijden en dan is hij fwietsie.

05 maart 2008

als dat maar goed afloopt,

jongens en meisjes

ik heb weinig met auto's maar ...

kruis ullie vingers,

mijn witwitte Ford Fiesta van het gezegende jaar 1991 moet naar de autokeuring vandaag en morgen (in twee keer)

deze middag leg ik het lot in de handen van de garageman (een ouwe schoolvriend van mij die vroeger van mij mocht afkijken tijdens het examen bio)

afwachten dus

hij is roest aan zijn vleugels en waar hij te drinken krijgt

hij komt uit luxemburg

die keuringsmeneer kan toch ook eens een goeie dag hebben

nu en dan springt er wel eens een zekeringetje (dat ruik ik dan ergens ter hoogte van het stuur)

er zit een gaatje in de uitlaat dat altijd maar groter wordt

z'n grootste uitstap het afgelopen jaar was denk ik van Gent naar de Lokerse Petshopboyse Feesten (en terug met een of andere braziliaan)

maar voor de rest doet hij het nog perfect hoor meneer

hij vindt trouwens blindelings de weg naar het containerpark

milieuvriendelijk?

er groeit zelfs mos op de bumper heb ik vandaag vastgesteld (en in zijn onderhoudsboekje genoteerd).

17 jaar ...dat schept een band.

na deze probeer ik het zonder.

Publicado con Flock

02 maart 2008

kram


vrijdag ging er een kram uit mijn knie,
een routineklusje maar
tis toch iets raar zo'n ziekenhuis,
de verpleegster die routineus vraagt of ik nog vaste tanden heb en dan beseft dat het misschien nog wat vroeg is
het kleedje met de knopjes op de rug,
in je bijnablootje aanschuiven in een bed aan de operatiekamer,
achter mij een vrouw die wacht op een sterilisatie,
een kind dat huilt om z'n mama
mijn taaie aders die moeilijk doen tegen infusen, (tot wanhoop van de verpleegster)
op een smal bedje gaan liggen,
een beetje rillen,
de dokters in hun groene pakje,
en dan drie keer inademen en de lamp zien verdwijnen
vervolgens,
maar moeilijk wakkerder worden,
meneer, meneer, word een keer wakker, meneer, meneer
meneer

Ze is er dus uit en alles is OK, ik kan nog niet lang wandelen
maar dat zal toch niet lang meer duren...


Publicado con Flock

28 februari 2008

nieuwe job

misschien wordt het tijd om me te herbronnen,
ik zou iets kunnen doen met mijn "informaticakennis",
ik zou nu eindelijk mijn sociale vaardigheden kunnen verzilveren
ik schiet goed op met 55 plussers
ik heb het geduld van een nijlpaard

misschien moet ik wel een bedrijfje oprichten
computer en andere hulpverlening voor 55plussers

ikzalereenseennachtjeoverslapen

slaapzoen

26 februari 2008

bij de borst

Joepiejee, ik heb mijn werkdag mooi afgesloten, eerst spotte ik Freya in haar 4 maal 4 met rode pluchen salonsocialistische zetels en vervolgens stapte ik de bakker binnen, madam voor mij bestelde een pein de soleil (lees driemaal luid voor) en het madammeke na mij met rood potske op, maakte de bemerking:

Ah, iefrouwke: "ge hebt nu ook borstenbroodjes"

Ik moet eerlijk zeggen.... de gelijkenis was treffend: op het rek lagen broodjes die tepels hadden, iedereen had het al lang gezien maar alleen madam durfde het zeggen denk ik...

Publicado con Flock

25 februari 2008

Heimwee die niet overgaat

Ik ben de laatste tijd bijzonder gecharmeerd door het voortkabbelend singletje van Yevgueni, Robbie II, dit is een personnage dat nogal eens opduikt in hun liedjes.
Dan zit ik meestal achter mijn pc op t werk en kruip ik in de radio en droom weg, en voel dat er iets niet klopt.... (maar zoals ze soms zeggen als kinderen lastig zijn....ik ben miscchien gewoon wat moe)


Daar rijdt z'n auto door de ochtend
Hij toevallig aan het stuur
Weet niet hoe hij daar terecht kwam
Op dit ontiegelijk vroege uur

Vroeger was dat wel eens anders
En dat doet nog altijd zeer
Elke dag om kwart voor zeven
Vastgelopen in't verkeer

Want al went hij steeds meer aan dit leven
Hij voelt toch dat er iets niet klopt
Het is zijn hart soms lijk het even
Of het zomaar is gestopt

Een hart dat niet zo fel meer slaat
Een stem die niet zo stoer meer praat
Maar erger nog een heimwee die niet overgaat

En hij weet hij moet niet achterom zien
Daarvoor heeft hij echt geen tijd
Bovendien is dat gevaarlijk
Nu hij met de auto rijdt

Maar ook voor zich ziet hij in z'n spiegels
Enkel wat er niet meer is
Als hij zelf al een zou weten
Wat het is dat hij zo mist

Want al went hij steeds meer aan dit leven
Hij voelt toch dat er iets niet klopt
Het is zijn hart soms lijk het even
Of het zomaar is gestopt

Een hart dat nie zo fel meer slaat
Een stem die niet zo stoer meer praat
Maar erger nog een heimwee die niet overgaat

Die niet overgaat, niet overgaat...
Een hart dat nie zo fel meer slaat
Een stem die niet zo stoer meer praat
Maar erger nog een heimwee die niet overgaat

Die niet overgaat, niet overgaat...

Publicado con Flock

22 februari 2008

kortsluiting

verdoeme, voor de pianoles heb ik een stukje in te oefenen met de fantastische naam: Le chant guerrier du roi des haricots. Voor het eerst moeten de twee handen tegelijkertijd hun werk doen en dat geeft kortsluitingen in mijn hoofd en mijn linkerhand begint pijn te doen.

alle tips zijn welkom.

t is nochtans een zeer mooi liedje van satie.

21 februari 2008

stof

stof op piano, toetsen wit op zwart
stof in het kuiltje van je knie
stof op meneer daar in de trein
stof, pf op die uiterst rechtse teen
stof van tafel naar de vloer

wacht even, in het linker neusgat, hatsjie!!!

stof al een tijdje op m'n hart
stof in het spleetje van de deur
stof als dood opgezogen op een tochtje naar het werk (bij het hellen van de berg)
het blijft daar nog een tijdje, tot ook ik vertrek.

stof, oef, het is beloofd
het verdwijnt vandaag nog met de wind,
alleen, ik twijfel weer dat beetje
waar vliegt het dan naartoe

moeder zegt: stof doe je best met water weg
oke
dan probeer ik nu een traan (kweet niet of het lukt)

20 februari 2008

gehoord op radio 1

20 februari

Liesbeth Imbo

"hij schopte daar scheet"

8u57

daarna een lachsalvo...

Publicado con Flock

18 februari 2008

de vliegeraar


ik lees niet veel
ik lees weinig
een boek leg ik vaak opzij
ik geraak te vlug afgeleid
als een vliegske tegen het licht

vandaar dat het een succes is
ik heb nog 1 hoofdstukse te lezen van de Vliegeraar en dan weet ik hoe het eindigt.

een wondermooi boek waar nu ook een film van gemaakt is,
eerst het boek uitlezen en daarna naar de film!

joepie!

17 februari 2008

van 12 naar 34 (dag 2)



pfwie, wat een mooie dag, ik ben vandaag vanuit Drongen tot in Deinze gestapt. De zon heb ik onder de arm genomen, samen met het goed humeur, door het rijke Latem, langs de jachtjes, langs het golfterrein, zo, langs de Leie naar Deinze en daar de trein terug.


en vriendelijke mensen in Latem. ik passeerde lage auto's die bijna evenveel lawaai maakten als de mijne, ik passeerde statige villa's aan de overkant, de mensen in het huis op onderstaande foto nodigden me zelfs uit op thee, ze wilden hun dochter aan me uithuwelijken, ik heb dan maar vlug mijn biezen gepakt naar het wereldlijker Deinze en een koffietje gedronken op de langgerekte markt.

dag 2 was mooi, gaf me ook vertrouwen voor wat komen moet.

liefs
erwien

10 februari 2008

kilometro 0 (cero)


tis een wat lang verhaal om te vertellen waarom maar Santiago zegt me wel iets, ik heb mezelf voorgenomen om midden juni op vakantie te trekken naar Bilbao, Santander. om van daaruit te wandelen naar Santiago (25 dagen stappen) . Ik zou niet de standaard route nemen. Het lijkt me leuker om langs de Noordspaanse kust te drentelen tot Oviedo en dan zo verder het binnenland in te gaan. Misschien ga ik zelfs wel met de boot vanuit Calais naar Bilbao, dat weet ik nog niet zo goed...

Ik ben vandaag dus vertrokken richting Calais op de gr 128 tussen Aachen en Calais. Vanuit Gent gaat de roodwitte markering naar Deinze, Roeselare, Zonnebeke, Ieper en Kemmel. In Vrankrijk wordt het dan Cassel, Watten en Calais. Of de knie en de rug ook enthousiast zijn en blijven zullen we wel zien. Stap voor stap... zong ook Isabbelle A.

De eerste etappe vertrok van de voordeur naar het centrum van Gent, naar de Blaarmeersen, Sneppebrug, en verder langs de Leie naar Drongen. Daar nam ik na twaalf kilometer en een verloren gelopen rondje meersenmodder een busje trug.

t Was een mooie start.
t Was een mooie dag.

en de fiets stond even aan de kant...


meer info
the costal route
Gr 128

07 februari 2008

handen...

iedereen heeft het over de president supertsoesdeeys,
mocht ik amerikaan zijn,
mocht ik democraat zijn
dan koos ik voor


de handen van obama!

06 februari 2008

hoe neutraal kan je zijn?

Ik wil hier zeker niet de brombeer uithangen maar ADMINISTRATIE, prrffff, 't is ook altijd wat. Vandaag zat er een brief in de bus van de Christelijke Mutualiteiten, ze konden mijn visite niet terug betalen omdat er een stempelke van de boktor ontbrak, logisch, ik begrijp dat allemaal wel, papier moeten in orde zijn vooraleer het geklasseerd wordt in de kelders van de Poel maar toch...ze gaan niet te moeilijk moeten doen of ik stap over naar mijn vriendinnetjes van het Neutrale Ziekenfonds.
Nei!!!! ' t is er weer eens uit zie.

02 februari 2008

mannelijk ziek zijn

De juf piano schertste al zo over haar jongetjes die ziek waren...mannen zijn sowieso grotere neutjes als het op ziek zijn aankomt. Ik heb ze wijselijk gelijk gegeven hihi.

Lap ...twee dagen later ...was ik dus ziek....en ik heb niet geneut. Neenee, ik hou me sterk.

Goh misschien moet vrouwen maar es afleren om altijd in hokjes te denken ;-)

jullie hadden dus nog een versje te goed he, tis slechts een beetje toepasselijk hoor ;-)

Ziek
Wachten op de dokter,
alsmaar zieker voelen,
kijken in de spiegel
naar je eigen smoelen,
voelen aan je polsslag,
kijken naar je tong
en iets horen piepen,
in je linkerlong,
bang als een marmotje,
vader is geen held,
ik schrik me al een rotje,
als er wordt gebeld,
dan treedt de dokter binnen.
‘k vertel ‘m van m’n piep,
hij kijkt me onderzoekend aan,
dan zegt ie, zucht eens diep,
hij klopte op mijn ribben,
‘k geef voor mezelf geen cent,
en ik denk bij ieder klopje,
dit is het begin van ’t end,
‘k ben door die angstpsychose
een nederige Hansworst,
ik ruik al de Narcose,
het mes gaat in m’n borst
en als ik na een dat of wat
weer eindelijk besef,
dat ik mezelf te pakken had,
heb ik het grootste lef.
 
Toon Hermans: “Verzamelde versjes”

Publicado con Flock

28 januari 2008

daar gaat ie weer


Sorry hoor, tis de laatste die ik publiceer maar de gehaaide
applemannen hebben mij blijkbaar nauwkeurig in de gaten....


Van:
Apple [mailto:News_Europe@InsideApple.Apple.com]
Verzonden: vrijdag 25 januari 2008 11:20
Aan: LEMMENS, Erwin
Onderwerp: Verras je Valentijn met een roze iPod nano.
What's in Store Shop Online Telephone



26 januari 2008

Op stap met Tristan.

Vrijdag , zalige dag, vrije dag, dan pas besef ik dat er ook mensen zijn die op vrijdag gewoon op straat lopen, mensen die gewoon boodschappen doen, mensen die een praatje slaan...heerlijk.

Nu, voor het eerst samen met de bijna 1 maand oude petetristan en mamatristan op stap geweest in de ORANJE koets, eerst was hij niet tevreden, we gingen shoppen, geen lawaai, tot we in de veritas moesten zijn, ik bleef buiten wachten. Het bazeke begon stevig te huilen voor de volledige lange munte, amaai, op zo'n volume kan ik niet zingen hoor. Geen probleem echter, de mensen keken begripvol, ik kon het niet helpen he,

ja meneer: "ik ben er al lang uit zulle, zo'n kleintje nog" , sprak een lieve dame mij aan, en ze sprong op haar fiets.

Eenmaal terug in beweging ging alles weer veel beter, tot we in de Hema binnen stonden, zeg maar de bisnummers hihi, ik werd plots omzwermd door begripvolle oma's, vol belangstelling keken ze petetristan aan,

Mamatristan had me nog zo gewaarschuwd, een man met zo'n klein babietje, dat werkt erotiserend op de vrouwen...

We zochten de buitenlucht op en Tristan viel als een roosje in slaap.

Het was een mooie vrijdag.

Publicado con Flock

24 januari 2008

ze zijn er aan begonnen

Kijk wat ik deze morgen in de mailbox vond....

Van: Photoways Saint Valentin [mailto:newsletter@photoways.com]
Verzonden: donderdag 24 januari 2008 0:11
Aan: LEMMENS, Erwin
Onderwerp: Erwin, 4 suggestions pour la rendre heureuse…

Si ce message ne s'affiche pas correctement, cliquez-ici
Pour être sûr de recevoir nos newsletters, ajoutez newsletter@photoways.com à votre carnet d'adresses
.

accueil tirages photo objets cadeaux livres photo calendriers
j'en parle a un ami

23 januari 2008

radioloos, radeloos

Ik denk dat ik stilaan radioloos wordt, heb nergens nog een houvast, smorgens wil ik niet met peter van de veire wakker worden,
Radio 1 dan?
Radio 1 is niet goed bezig, ik ben verrevan tegen verandering maar ik mis goeie programma's als alaska of het beste moet nog komen, kleinkunst a la lieven tavernier hebben ze daar verbannen naar de late uurtjes, deze middag nog vergeleek Floris Daelemans Waltzing Mathilda met "de ballade van honger en dorst" van Jan De Wilde (geschreven door Lieven Tavernier) Toch wel een cynische opmerking want de nieuwe cd van Lieven Tavernier, Jef Vanuytsel, ea komt bijna niet meer aan bod op radio 1. Alleen maar op de nachtradio (het robbeneiland van de radio volgens een boze Lieven Tavernier in de Standaard) kan je die nog horen. Ik zie eerlijk gezegd het verschil niet tussen een cd van Lieven Tavernier en een cd van zeg maar een Bob den dylan. Het zijn toch alle twee singer songwriters.

Ik dacht dat radio 1 meer digitaal ging gaan, met meer podcasts en zo, nog niet veel van gemerkt hoor.... Tis allemaal zo een soep geworden waar je de tomaten niet meer van de erwtjes herkent.

Klara dan? Soms luister ik naar Klara maar daar zijn ze soms ook zo stijf dat ik er rugpijn van krijg. Alhoewel ik daar op zondagavond al optredens gehoord heb van vb Cat Power. Daar zullen ze op Radio 1 een puntje kunnen aan zuigen.

Ik zal wat meer naar cd's moet luisteren dan.

Ik mis het gevoel van in een radio te kruipen en te luisteren tussen ruis door naar een zin, wat muziek, op een trage manier, slow food for the soul.


Liefs

als dit geen toeval is, komt hier toch wel een berichtje van blogmaatje Kristof binnengewaaid met te overwegen alternatieven op Klara. Zeker lezen!

http://www.ahigherugliness.be/

21 januari 2008

potvolcafeconleche

potvolkoffiemetmelk

waar liggen die plakkers van de ziekenkast nu ?

20 januari 2008

oud vrienden

old friends,

is het geen liedje van Paul Simon. ik dacht van wel.
maar telkens weer ben ik blij als zie dat oude vrienden, toch weer nieuw worden,

door gewoon efentjes te tetteren,
het knipperen met de ogen op het juiste moment,
met hen kan je praten over het dragen van een pyama
of over wat je hebt gemist
dromen dromen

ze gingen misschien even weg
maar zijn nooit voorbij geweest.

liefs
erwin

14 januari 2008

OMVER (flagey 2008)


M'n eerste klassiek concert ooit voor bandoneon en gelukzakken is een feit. Het flageygebouw ziet er uit als een schip met toren. Het vaart in Elsene aan de zwarte vijvers. Het heeft het interieur van de jaren vijftig en doet me goed.

Studio 4: Een zaal met doeken en fineerhout en orgelpijpen

C2 parterre, vlak voor het podium mag ik gaan zitten, ze komen eerst met pitteleers aan, en zwarte jurken. Het orkest maakt zich op voor een stuk van Astor Piazolla: Concerto para bandoneon. De violisten, cellisten, ... maken zich op...Lawaai, getjingel, een opkomend onweer. De eerste violist stelt zich recht, kalmeert de gemoederen.

De dirigent wordt binnen geloodst, een aapje met een stokje, met een overtrokken glimlach en op een verhoogje. Even denk ik, daar vliegt het "vlaams subsidiegeld"

Bandoneon begint , samen met strijkers, als een orkaan,

je voelt de wind van de muziek.
hij blaast
ze blazen
ze strijken
ze slaan
hij trekt
hij blaast
zij waaien me

OMVER

naar nooit meer land in zicht.

13 januari 2008

rond?

Ik vraag het me telkens af als ik bij de turkse bakker sta, vraag ik dan gewoon een rond brood of een turks brood?

07 januari 2008

Un petit peu petard

Als mijn haar tegen de het dak (binnenkant) van mijn ford fiesta aanzit dan is het tijd om de kapper te bezoeken.

Laurent David, zegt het je iets, amaai da's mijn kapper. tistezeggen tis gewoon een franse keten die ook in BXL zijn plekkie heeft. Onder het motto, snel en efficient, knippen ze daar mijn haar in een hip gebouw juist naast de Metropole op de Place de Brouckere.

In een magazine met de verschillende coupes, wijs ik dan meestal aan hoe mijn haar moet zijn en telkens is het weer hetzelfde ;-)

Mijn haar is ooit al eens un petit peu petard geweest, ja excuseer hoor maar ik versta hun Frans niet altijd. Het haar stond dus in de lucht zoals er zou gebeuren mocht ik in de buurt van een petard lopen die omploft.

De kapper die de laatste 2 keer mijn haar knipte was een kosovaar die in Antwerpen woont, elke dag met een ouwe kar naar bxl sjeest, frans met me spreekt (hij spreekt veeeel beter frans dan ik) en veel beter overeenkomt met de Vlamingen dan met de Walen. Volgens hem zijn de Vlamingen veel directer zijn en weten meer van aanpakken. Ahum.

T is een wondere wereld weet je. Je verwacht niet dat een KapperKosovaar een mening heeft over Walen. Mocht Bart De Wever dit zeggen dan zou hij den dikke vis wel op zijn vette pens mogen schrijven. Ik hou meer van de kosovaar dan van de wever. Ik weet niet hoe dat komt.

En zoals de sympathieke peleman zingt, tkiel en den belgique in t algemeen is MEER EN MEER een kleurdoos. Heerlijk toch. Zo veel meningen, zoveel kleurspoelingskes, zoveel verschillende haarcoupes.

Doe maar Un petit petard voor mij.


Ook al heb ik het niet goed begrepen.

06 januari 2008

verhaaltje voor tristan

t is nog wat vroeg om nu al verhaaltjes te maken voor een kineke dat amper een week oud is, maar metevriendinnetje Krista en petevriendje hebben samen met Lise, Ruud, Ferre en mama Franneke een verhaaltje voorgelezen. Het resultaat werd in een boek voor tristan opgenomen samen met foto's, tekeningen, rapportjes van de mama en papa en nog veel meer.

het was plezant om het boek samen te stellen, met een cd compilatietje van maanliedjes, genieten van oude foto's, ophalen van pittige details, en dan knippen en plakken, afdrukken, bloemetjes zoeken, het huis vol met fotoplakkertjes, allez ...muy agradable

lezertjes die een cd'tje willen van de maanliedjes voor hun kinderen en voor zichzelf sturen een mailtje en ik stuur het op met veel plezier.

en nog es...hartelijk dank aan iedereen die mij en het metevriendinnetje hebben geholpen!

un abrazo muy fuerte!
plezant zulle...


geniet mee van de 2 filmpkes



02 januari 2008

ik ben een beetje bobo

Deze morgen na de nieuwjaarsreceptie ben ik mij een cd'tje (incl DVD) gaan halen van Vincent Delerm: A la cigale. Het licht hier te blinken op tsalontafeltje!

Ik luister al een tijdje met zeer veel genoegen naar Vincent Delerm, hij maakt liedjes over de benen van Steffi Graf en over synchroon zwemmen.

Vorig jaar verscheen er een liedje van Renaud waar hij een beetje lacht met les bobos, les bourgeois bohemes. Ze houden van een beetje kunst, gaan naar de bioplanet, doen iets met informatica en luisteren naar Francoise Hardy. Het zijn de mensen die je kan terugvinden in elk versje van Vincent Delerm. En ik moet eerlijk toegeven dat ik soms ook wel een beetje bobo ben. hihi

Ik was in het net verdwaald toen ik stuitte op een videoclipje van les Bobos van Renaud. Het grappige is dat de man die links in beeld zit precies Vincent Delerm is.
Het loont echt de moeite om dit eens te bekijken!


Eerst het liedje van Vincent Delerm samen met Renaud. Les avalanches

Dan het liedje van Renaud dat grinnikt met Vincent Delerm: Les bobos

De tekst van Les Bobos (Renaud)

De tekst van Les avalanches (Vincent Delerm)

31 december 2007

. . . . . . .

tussen tiramisu
en paellapan
kwam

TRISTAN

ZONdag 30 december 2007, laat op de avond
zoontje voor Bart en Katrijn,
metekindje voor Krista
en petevriendje voor mezelf :0)

30 december 2007

nog 1


enfin
nog 1 dag en tzit er op, ik heb het gevoel dat dit jaar voorbij gevlogen is, een raar jaar, ik heb het slecht gestart en zo 100 % tevreden kan ik niet zijn,

morgen laat ik mijn kaartjes afdrukken en kunnen de wensen opgestuurd worden, varierend van het beste voor het nieuwe jaar tot een goede gezondheid. ik denk dat ik mij dit jaar ga concentreren op het uitgebreide knuffelen van mensen die ik graag heb.

met dank aan de oranje kerstbollen van ING. Ze blinken in de olijfboom.

uw allerliefste kapoen

27 december 2007

zoo-pret


Ben gisteren naar de dieren van de zoo geweest, bij de gorilla's, eentje keek alsof hij in een rusthuis zat, een andere maakte zich ferm boos, amaai hij stak zijn vuist omhoog.

De flamingos waren roze en soms ook roranje vonden we.

Veel mensen met kindjes, 1 fluisterde zijn zoontje toe "kijk daar beneden opa Willy..." en hij wees naar de ezels en kamelen.

Zoals altijd waren de pinguins natuurlijk van de partij, zich 1 voor 1 een stortend in de oceaan van antwerpen onder grote belangstelling van klein en minder klein.

En op het einde werd de leeuw tentoongesteld, onder grote belangstelling liep hij te ijsberen achter de gracht in zijn namaaksavanne, en hij brulde en hij brulde, de oooohs en de aaaahs waren niet uit de lucht. Kinderen liepen heen en weer te kirren van plezier. Flashen verlichtten het station van Antwerpen. Heerlijk toch, die zoo.

Jaja, het was een fijn weerzien.

24 december 2007

kersentijd



eerst dacht ik dat het cherry coast was maar toen bleek het cherry ghost. ;-)

kheb die jongens gezien in tvoorprogramma van Crowded House.

ik vind dit een zeer schoon liedje, en dan nog Live bij Jools Holland.

ik denk dat dat komt door de lalala's op het einde ;-)

23 december 2007

wachten...


Wachten,

vriendjes vroegen of ik peter wou zijn van hun kerstekindje,
alles is bijna klaar,
heb al een welkomstceedeetje gecompileerd,
ik kan nog niet echt veel spelen op de piano om dat piepke nu al te verwelkomen,
nu is het dus wachten...
het kineke bepaalt zelf wanneer het er klaar voor is.

en t is bijna volle maan....

19 december 2007

waarom

Ik stond vanavond in de Delhaize, scheel van de honger, te twijfelen tussen vettige niet smakelijk uitziende pizza hawai (zo eentje met wat blikschijven ananas je weet wel) en een heerlijke vegetarische. Ik was zo gek van twijfel dat ik koos voor de vettige hawai. Ik moest denken aan Carla Bruni. Nu begreep ik waarom ze uiteindelijk voor Sarkozy koos.


liefs
erwin

17 december 2007

licht uit

Ik heb vandaag in de fietsenstalling een achterlichtje uitgedaan. Het stond eenzaam te branden en werd straal genegeerd door andere fietsers en was vergeten door z`n baasje. Het was helemaal niet moeilijk om op het knopke te drukken maar blijkbaar wou niemand zich moeien...

En?

Wat heb jij voor goeds gedaan vandaag ;-)

16 december 2007

fietsen langs de schelde

twas lang geleden dat ik nog eens de fiets nam op een winterZONdag,
vandaar,
fietsen langs de schelde is dan de voor de hand liggende optie,

fietsen maar...voorbij melle,
voorbij wetteren met die grote kerk,
voorbij voorbij, tot het veer van schellebelle, tot uitbergen,
tot mijn hoofd stopte en benen verder gingen,
en dan weer terug.
dadeedeug!

10 december 2007

Van zwoegen wordt je groot (en simpel...)

Die pianolessen en notenleer zijn dus niet van de poes hé, deze avond voor het eerst had ik een testje en ik moest alleen met de juf nootjes van de notenbalk zingen, amaaiman, het ging redelijk. Om jullie te laten meegniffelen heb ik achteraf twee opnametjes gemaakt vol enthousiasme en niet wetende wat de mogelijke gevolgen van een life performance allemaal kan meebrengen, ik trachtte het eerst op te nemen op mp3 maar het kon via deze site blijkbaar enkel via videobeeldjes, het eerste bevat nootjes en het laatste is de succesvolste pianist van Gentbrugge. HIHI!



03 december 2007

verslaafd aan choco

Deze middag bij de dokter:

Rookt u meneer? Nee meneer
Hebt u gerookt meneer? Ja meneer, ik ben reeds tien jaar gestopt.
Proficiat meneer.

Bent u verslaafd aan andere dingen meneer?
Ja meneer, ik ben verslaafd aan choco.

Da's dan 80 EURO meneer.

30 oktober 2007

Sebastien


het laatste spanjeverhaaltje....

Na het eten en het verplichte gezondheidsnapje ergens onderweg tussen Huesa en Pozo Alcon, 't was stilaan warm aan het worden....

De kans dat je in Spanje een fietser tegen komt is klein, de kans dat je een vakantiefietser tegenkomt is nog kleiner. Als je in Spanje voorbij de mensen fietst dan blazen ze meestal eens en zeggen Joder (zoek die vertaling zelf maar op ;-) Door de warmte, het zweet in de ogen kan het wel eens gebeuren dat je spoken ziet in het verlaten binnenland van Don Quijote.

Op een zeer brede weg, bijna een autostrade, zag ik uit de tegengestelde richting net zo'n gevaarte zoals mezelf naderen. De twee gevaartes waren net op het topje van een heuveltje toen ze elkaar in het oog kregen. Dan kan je afstandelijk groeten (zoals stoere motorijders) maar deze keer niet, ik zwiepte mijn fiets naar de andere fietser aan de overkant van het tarmac. Hij glimlachte van hier tot in Sevilla. Hij stamelde in 't Frans en ik in het Frañol.

We wisselden wat info uit over de gevolgde route. Hij is tot het zuiden van Spanje komen fietsen vanuit de Pyreneen waar hij woont. Ik verwees hem door naar de schitterende Cazorla camping. Hij noemt Sebastien, we schudden elkaar de hand, en gingen elk weer onze weg, hij naar de camping, ik in tegenovergestelde richting naar een dorp: Pozo Alcon

De ganse weg nadien zat ik te denken: toch spijtig dat ik z'n emailadres niet heb gevraagd.

Een sterk idee ...daar kan je uren op fietsen...toen ik aankwam op het einde van de dag ging ik bellen naar de camping waar hij naartoe ging om m'n emailadres door te geven.

Zogedacht zogedaan...toen ik in Pozo Alcon aankwam, vluchtte ik naar het gemeentehuis om de campingtelefoonnummer op te zoeken. Ik had in het hostalletje al geprobeerd dit te bemachtigen maar dat lukte niet. Ik kwam terecht bij de lokale polies....Die kerel las de halve telefoonboek maar vond het nummer niet, ik suggereerde stilletjes internet maar dat werkte niet... Plots voelde ik het aan alsof die telefoonnummer (en het emailadres) een staatszaak was.

Nu ...als de spaanse staat er zich ging mee moeien dan hoefde het niet meer voor mij. Om een zeer lang verhaal kort te maken. Uiteindelijk belde de polies enkele collega's op en men vond het telefoonnummer. Zeer gelukkig belde ik mijn emailadres door aan de campingeigenares, ze zou het adres zeker overmaken maar Sebastien was nog niet aangekomen.

Sindsdien wacht ik op een emieltje om foto's en fietsverhalen uit te wisselen.

17 oktober 2007

nog 1 verhaaltje

Beste lezertjes,

morgen of overmorgen publiceer ik nog een laatste verhaaltje over de spanjereis.(het schoonste hihi) Vanaf dan zal ik me terug trachten te focussen op tgewone ;-)
Op de flickr-website kan je nog wat foto's zien (al is dat wel een vlugge selectie), allen naar http://www.flickr.com/photos/erwinlemmens

con mucho cariño

laito

Camping Cazorla



Neenee, het is niet camping cosmos of camping kobalt waar Tom Pintens zo mooi over zingt, het gaat hier over camping Cortijo San Isicio in Cazorla. Ik kom er altijd terug, de reden is zeer simpel. Er is geen betere camping. Een echte kampeerder ben ik niet, ik heb niet zo veel vergelijkpunten maar die hoef ik ook niet. Nu al meer dan 10 jaar terug kwam ik er voor het eerst, de polies verwees ons door naar een terrascamping, wisten wij veel wat voor camping dit was (zij ook niet trouwens) Het was er groen, rustig, vanop mijn campingplekje kan je Cazorla zien, een dorp tegen een rots aangebouwd aan de rand van een natuurpark. Er was een klein zwembadje waar we ons konden afkoelen.

Altijd wel weet ik mijn Spanjereis meestal af te buigen naar een kort verblijf op de camping. Deze keer bleef ik er een week en maakte er fietstochtjes in het natuurpark.

Nog steeds zijn er amandelbomen, eekhoorntjes, herfstirissen, vijgebomen, stoeltjes en tafeltjes voor de tenten, okkernoot, amandelnoot en ...super joviale campingeigenaars die hun hart en ziel steken in een hemelse plek.

's avonds kan je er genieten van de sterren, je kan als het wat kouder wordt een vuurtje maken op de speciaal daarvoor voorziene barbecueplekken, overal zijn er afdakjes.

Ook de mensen die je er tegenkomt zijn meestal rustig, vriendelijk, gewoon goeiedag zeggen 's morgens zo, dat kan deugd doen.

11 oktober 2007

Fwiets


M'n fiets, ik blijf versteld staan van z'n kracht. Ik heb hem nog geen naam gegeven maar het scheelt niet veel, ik heb hem m'n barcelonafiets genoemd omdat ik er ooit mee naar barcelona ben gefietst. Ondertussen is dat al een poosje geleden (10 jaar?) . Meestal als ik er dan zo naar kijk dan bedenk ik hem in de buik van een vliegtuig of tegen de boom van een camping of aan't wachten tegen het raam van de Mercadona tot ik terug ben met het nodige voedsel. Zijn remmen verslijten vlug maar voor de rest geen klagen.

Mijn fiets....chapeau!

10 oktober 2007

Zelfportrettages


Bueno, eenmaal je boven op de berg bent wil je wel es uitblazen, de vrijgekomen stoffen in uw hoofd zorgen voor een wat ijler gevoel in het hoofd en zo ontstaan er soms gekke foto's....en die benen....dat zijn de mijne.

GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL


Overal in Spanje zie je televisie en werkelijk overal zie je voetbal en formule 1, zelfs in het midden van een klimpje zie je voetbalgolen en ik vind dat maar niks.

09 oktober 2007

verhaaltjes uit spanje


De komende weken zal ik wat verhaaltjes en wat leuke foto's uit mijn Spanje fietstrip publiceren.

Liefs
erwin.

TOBO (Santiago de la Espada) nr13


Dag 4, fietsen is zwaar, ik fiets tegen de limieten aan ook al fiets ik maar 50 km per dag, het lijkt niet veel, voor mij nu wel. Vandaag fiets ik vanuit Hospederia Rio Zumeta naar Pontones, althans dat is de bedoeling... Het eerste dorp die naam waardig ligt zowat 20 km verderop, ik heb wat water mee en wat mondvoorraad, dat volstaat.

Fietsen ahum, klimmen dus.

Ik moet zien een kloof uit te komen, de rivier stroomopwaarts volgend. Vooraleer de diesel aanslaat duurt dat wel even. In mijn dooie "wachten op eten momenten" ben ik een boek aan 't lezen in 't spaans van Paul Coelho "El peregrino de Compostela" (dagboek van een magier): over een man die op zoek gaat naar zijn "espada". Ik was me al de hele tijd aan het afvragen wat het woord espada betekende, ik dacht iets in de zin van spade maar dat leek me gezien de context wat vreemd. Vandaag tijdens het fietsen (en dat gebeurt wel vaker) gaat een lichtje branden (soms gebeurt ook het omgekeerde). 20 kilometer verderop ligt Santiago de la Espada. Santiago met ZWAARD natuurlijk, een spade zou wat onnozel zijn. Als een fietser zonder helm misschien?

Precies, na 10 kilometer fwietsen merk ik dat mijn helm niet op mijn hoofd staat, vermoedelijk heb ik hem laten liggen in het hotelletje. Dan begin ik na te denken... mijn oude witte helm, wat is hij nog waard, eigenlijk niet veel, na ongeveer 10 jaar fijne dienst overal in Spanje en Belgie ben ik immers toch aan een nieuwe toe. Dus ....laten we die maar vergeten...

Maar dan komt de wroeging; het "heb-ik-de-gas-wel-uitgedraaid-gevoel" welt op.
Ik voel het, ik moet terug, ... voor een stomme helm. Vorige week heb ik hem thuis nog lopen zoeken maar nu moet en zal ik hem terug halen....

In het gehucht Toba besluit ik een foontje te plegen naar het hotelletje om zeker te zijn dat mijn helm daar nog in het hotel ligt. Ik ga op zoek naar een cabine, nee señor, die is er niet, enkel bij die mensen daar in nr 13 is er in hun huis een publieke telefoon, ja het bestaat!
Ik op weg bij twee superlieve oude mensen, ze zitten voor hun deur genietend van het mooi uitzicht op de vallei, boven de deur prijkt een bel, zo een bel (zo een oude schoolrinkelbel waar bij ons al lang een papierke tussen steekt omdat die anders te veel lawaai maakt).
Enfin, ik bel dus naar Julia, de manager van het hotelletje. Ze vind inderdaad mijn helm. Ik denk er nog even over na, bekijk mijn kaart welke alternatieven er zijn om niet dezelfde 10 km bergop te moeten doen maar die zijn er niet echt, ik leg het uit aan de mensen, ze lijken te begrijpen dat er voor een oude helm kan teruggekeerd worden. Ik krijg van hen nog vers water en een lading okkernoten en beloof als ik terug bij hen passeer even met de fietsbel te twinkelen.
Terugkeren heb ik altijd gehaat maar nu neem ik het filosofisch op , 't is vakantie niewaar. Gans de 10 km heen én 10 km terug hoop ik dat ik de mensen in Toba nog zal terug zien.

En ...inderdaad, na 20km twinkel ik met de bel en alsof ze zaten te wachten, zwaaien ze eens. Ik besluit even te stoppen om een fotootje te nemen en mijn pulle bij te vullen. Ze poseren tenslotte voor de foto. Ik vraag naar hun adres om de foto op te sturen en ze antwoorden: La TOBA, Santiago de la Espada, numero 13....nee señor...een straat hoeft niet...er is hier maar 1

Zo maak ik ze graag.. de verhaaltjes en de foto's :-)

29 september 2007

Rechtstaand piano spelen

Eindelijk is het er van gekomen, na 9 jaar spaans ben ik eindelijk begonnen aan muziekles,
AMV, algemeen muzikale vorming.

Let op: er is ook nog AMC, algemene muzikale cultuur, dat doet me altijd aan een merk vam potten en pannen denken.

Die eerste les : waaaw, zo van die onnozele liedjes zingen in een propvolle klas, in een gebouw dat kraakt van ouderdom en ruikt naar bordkrijt.

Die eerste minuten bij Juf Annick had ik het gevoel: Dit wordt het daar ga ik mij de komende 10 jaar mee bezig houden. Tof. Ik weet niet wat er komen zal maar hoop dat ik het volhou. Welk instrument speelt u m'neer¿ Piano. Vraag me niet waarom maar het is zo'n romantisch instrument. Ik zie me daar al zitten op de televisieloze avonden, zwoegend op de vingerzetting, partituren ontcijferend, of beter nog, zingend achter de piano, microfoon in aanslag om foutjes op te sporen, en later als een nieuwe spinvis, liedjes maken over jongens en meisjes en over de zee die altijd in beweging blijft.

Voor m'n vertrek naar spanje ben ik dus als een gek op zoek gegaan naar een piano, alle formaatjes passeerden de revue. Uiteindelijk koos ik voor een winkel van lieve Poolse pianostemmers en ik huurde een piano in esdoornkleur. Ze komt tegen mijn bloemetjesbehang.

Op mijn mp3 speler hier op de fiets heb ik alvast een favrietje ontdekt: Il jouait du piano debout van France Gall. Frans is niet mijn sterkste vak, ik heb echter begrepen dat het liedje gaat over een jongen die rechtstaand piano speelt, een jongen niet als alle anderen, et pour quelle raison etrange, ca nous derange. Een pleidooi dus voor diversiteit. Ooit wil ik dat liedje op piano kunnen spelen en zingen, geef me wat tijd en ik zing het voor jullie en jij en jij en ja, aussi pour toi .

29 juni 2007

verwensingen

tja, wat zeg je als je met de fiets moet uitwijken voor een dikke vrachtwagen en even dikke chauffeur die zijn ruit naar beneden draait en vraagt "wat ist menere?" (omdat ik het niet kan verbergen als iets mij niet aanstaat)

  1. je kan hem uitschelden voor bullebakwagen
  2. vuilen daf
  3. meneer uw pinkers staan nog aan
  4. uw vrouw wacht niet op je vanavond
  5. waarom zit je zo hoog meneer?
ik heb niks gezegd....de volgende verkeersagressieveling wens ik ...nog een lang en ongelukkig leven in de file :-)



technorati tags:

14 juni 2007

exámenes de español

na 10 jaar harde strijd laat ik jullie meegniffelen met de opdracht die we kregen van juf nathalie om iets te schrijven over La belleza: de schoonheid. Ik heb het natuurlijk over mijn schoonheid ;-). Eigenlijk ben ik wel trots dat ik in het spaans kan uitdrukken wat ik voel en denk. Dat was de bedoeling. Vergeef me de fouten. Eens ik de gecorrigeerde versie krijg dan verbeter ik het allemaal.
je mag punten geven...


Mi belleza visto por los espejos
picardía: Travesura de niños o burla inocente

"Si, yo sé; la belleza está dentro del hombre, pero por lo menos intentaré acentuarla"

Espejo número uno!

!Que lujo! 5h45 de la mañana, 5 pasos y medio desde la cama hasta el espejo. Aqui estoy, mirando al joven que no soy. Primero, afeitarme, enchufar el aparato, mirar las zonas por dónde ha crecido la barba(ridad); poner el cortacesped en marcha, apagarlo, corregir, hacer de nuevo la zona debajo del nariz (porque resulta muy difícil cortar la barba sin eliminar los principios de la nariz), después lavarme, es decir, siempre lo mismo, el mismo rito.

El espejo está hecho en mosaíco, es decir unos pequeños trozos y una gran pieza en forma de sol, nublado por una nube de otoño. La nube de la vejez.
A veces la vejez es visible, depende de la luz que conquista la habitación. Bueno, asi séa, digo yo. Podemos dejar los pensamientos, demasiado pronto para filosofar.
Un informe de los daños hechos por la noche anterior: los ojos: el ojo derecha, de nuevo, debajo la ceja, arrugos, uno , dos, cuatro, hoy no importa porque la atención está desviado por una úlcera en el entrecejo. Me parece que, cuanto mayor eres, mas pequeñas son los ojos. Los parpados envuelven los ojos, más y más, asi va, hasta la muerte, la cerradura de la vista al mundo. Pero ....manos a la obra!

Espejo número dos: amigos, compañeros de trabajo y ...otros!

Andén número diez. Trenes que vienen de la costa, lugares de vacaciones, y que van a Bruselas; la deportación voluntaria de miles de trabajadores, la invasión de los flamencos. La escena en un cuadro: funcionarios, caminando con elegancia, miradas cruzadas, caras sin emociones, los hombres mirando a las formas femeninas en momentos de corto emoción. Me conformo con mirar a los hombres que están mirando a las mujeres que están mirando como quieren decir: "Dejame en paz!" Aunque sin emoción, observan tu traje. Si el pelo está un poco levantado o tiene una mancha de chocolate en la boca se puede notar en las miradas de tus compañeros de rutina.

"Hola, buenos días, que tal, buenos, pero tú pareces muy cansado" ?quiere decir que no vale la pena mirarte o quiere decir que están preocupados? Quien dira. Tus compañeros son un espejo. Pero como siempre hay que interpretarlo bien. Es decir: POSITIVO

Espejo número trés!


"Que lujo! Cinco pasos y medio desde el espejo hasta la cama, cepillar los dientes, investigar la cara, bueno, no estás feo, no estás bellisimo, estás regular. Me pongo en pijamas, la espalda me duele, los ojos arden... Uno, dos, cuatro, cinco y medio, cierro los ojos pero no concilio el seuño. Voy a la estantería. Tomo el diccionario, busco la palabra: espejo.

Espejo:- retrovisor: el pequeño que va colocado en la parte delantera de un vehículo y permite al conductor ver la parte del camino que deja detrás de sí.

Voy al espejo número uno. Miro. Pienso. Repito que dice el diccionario: permite al conductor ver la parte del camino que deja detrás de sí.
Sonrío, calma, sonrío al espejo, picardía. !Adiós a las arrugas! Son parte del camino detrás de mi....

12 juni 2007

riekalarm

Beste vriendjes en vriendinnetjes,

ik ben altijd gecharmeerd geweest door lindebomen, ik ben namelijk groot geworden onder 2 lindes dus dat kan tellen...mijn grootvader slachtte er de konijnen en de kippen onder, onze oude Simca moest telkens over de immense wortels wippen om in de garage achter het huis te kunnen en ja ...zo nu en dan waren de bomen ook aan onderhoud toe, mijn grootvader kroop dan hoog in de boom ook al had mijn moeder het hem ten zeerste afgeraden en dan zaagde hij wat takken af,

de mooiste periode van het jaar was de bloei van de lindebloesem, toen gingen we takken kaal plukken, de bloesem legden we te drogen op de zolder om er thee van te maken.

NU, het is terug die periode, je moet er eens op letten, manman, de lindebloesems ruiken overheerlijk, kom je dus een linde in volle bloei tegen, knijp de remmen dicht, doe die ipod-oortjes uit uw neus en haal diep adem (ja en doe als het kan ook uw ogen dicht)...'t leven kan soms schoon zijn hé.

14 mei 2007

mijn favorietjes van 't moment

Regen klettert, ik ziet hier op te drogen met zicht op de Gentbrugse Daken...tijd dus om te vertellen wat allemaal aan mijn oor is gepasseerd de laatste tijd. Ik hoor zodanig veel muziek, dan denk ik, ach dat is iets voor X, of dat liedje is echt precies door Y gemaakt, of ...ik zou het niet beter kunnen zingen hebben :-))))). Vandaar dat ik wel wat tipjes heb voor de komende zomer (goddank...we mogen weer hopen op een zomer, ik dacht dat het nooit meer zou komen).

Uno

Wat ik tegenwoordig het vaakst op mijn hoofd zet is de laatste cd van Bloc Party. Ik moet eerlijk toegeven, ik kende het niet, een treinrit van Gent naar Brussel, naar buiten turen onder het bezwerende, epische geluid van deze jongen britten. ..het is 1 van de mooie momenten van het leven. Morrissey zong: And if a dubbel jeanmarie de decker bus, crashes into us, well the pleasure and the privelege is mine. Een soort van ultime liefdesverklaring. Dit kent inderdaad zijn gelijke niet.
Okereke van Bloc Party zingt in Sunday: You see giant proclamations are all very well
But our love is louder than words. Ik geef toe het klint simpel maar sorry ik kreeg het koud van kop tot teen.
http://music.guardian.co.uk/rock/story/0,,1984350,00.html (link naar een interview met de zanger)


Dos
Tracey is terug. Het meisje van Everything But The Girl , het hansje en grietje van de technopop, zij die met Massive Attack Teardrop maakte, kortom ...een favorietje van mij. De laatste cd is zonder haar man Benn Watt, hij is zwaar ziek geweest en daarom heeft ze maar zelf iets gemaakt. De single And it's all true is zeer leuk. Op de cd staat een beetje van alles... Ik blijf gecharmeerd door haar jazzy stem. Ze zingt geen noot te veel, ons Traceymaar laat een spoor van eenzaamheid achter zich . http://www.traceythorn.com/

Tres
Hij is zwitser....hij heeft Eisbär gemaakt....voor de rest niet echt bekend maar ik hoorde onlangs een liedje van hem (Stephan Eicher) op Radio 1 en alhoewel ik weinig van zijn Zwitserduits verstond vind ik dit een superzachtmooie plaat. Lees maar de bespreking in de Morgen. Ze hebben gelijk verdoeme! Met Geoffrey Burton op gitaar.

http://www.demorgen.be/dm/nl/cultuur/dmmuziek/444004

http://www.youtube.com/watch?v=eBoLsInoNvk

29 april 2007

kassalade

29 april 2007; zondagvoormiddag, ik moest nog even eieren halen en een brood, het kookboek toonde dat voor quiche beter eieren werden gebruikt, ik dus naar de proximus delhaize, langs de markt van ledeberg, mannen met witte sokken, vreemde gewaden bij de geraniumstand, verder een aftandse ford fiesta met drie gesluierde vrouwen, grappig, doet me denken aan die nonnetjes van vroeger in hun dafke, de straat door dus, voorbij het ledebergs-turks genootschap over de vluchtheuvel, rechts de pittabar passerend, even verderop, juist voor de gevaarlijke oversteek op de rechterhand, de moskee, dan dus eindelijk de straat over, een kindje met broodsnee bij de broodmachine, een gefriemel bij de gebraden kippenstand, verder een zoeken naar boursin en dan een rij van hier tot in het nabijgelegen merelbeke aan de kassa, op een zondag, iedereen slaat proviand in voor de komende onzekere vrije dagen, man met baard achter mij, pool, rechts van mij, jongeman met vrouw, pools denk ik, ze kennen elkaar, blijken gelukkig, hier in ledeberg, op de steenweg naar het verafgelegen hundelgem, de kassiersters geven show, ze praten rug aan rug tegen elkaar, zijn zich bewust van hun tien minuten roem, dan plots verschijnt het op het scherm, het schuif gaat open : KASSALADE, quiche opdienen met een vers slaatje dus.